Huis gekocht!

dsc_0778

Bij voorbaat wil ik jullie graag al waarschuwen: Wij hebben een groots project aangenomen… Wij hebben namelijk een huis gekocht!

Een tijdje geleden vertelde ik jullie al dat wij op zoek waren naar onze eigen stek, die best wel een beetje groter mag zijn dan ons huidig appartementje en waar wij onze toekomst graag willen uitbouwen. Al vrij snel in onze zoektocht kwamen we toevallig terecht bij dit fantastisch huisje. We kregen een rondleiding van de eigenaresse (die het huis ook laten bouwen heeft) en we keken elkaar eigenlijk meteen heel erg hoopvol aan. Dat was voor ons hét moment waarop het beslist was dat we zeker een bod moesten doen en hopen dat het aanvaard werd! En gelukkig was dat ook het geval!

Vandaag kregen we de sleutel in handen en kunnen we beginnen aan ons project! We mochten afgelopen zomer al in de tuin gaan werken, aangezien het huis al leeg stond. Maar pas sinds vandaag kunnen we dus echt binnen aan de slag. Eigenlijk moet er niet zo veel gebeuren. Het is zo bewoonbaar, maar we willen graag nog een paar kleine dingetjes naar onze zin veranderen en op lange termijn willen we nog wel grotere aanpassingen doen, maar daar moeten we toch eerst weer wat geld voor bij elkaar werken, haha!

Dus zijn jullie gewaarschuwd als het hier een beetje dreigt stil te vallen binnenkort…

Advertenties

Dankjewel

Eén van de nichten van Het Lief ging verhuizen en helaas kon ze een deel van haar naaispulletjes niet meenemen. Ze was zo lief om aan mij te denken en me alles te schenken wat ze niet meer kon gebruiken. Met 2 grote zakken gingen we naar huis!

Een hele stapel vintage-kleding, heel wat klosjes draad, bolletjes wol en een naaiboek, dat is zowat de buit. Er zitten een aantal zeer handige (en leuke) spulletjes tussen, die zeker gebruikt zullen worden! Mijn rommelhoop naaispullen wordt er wel steeds groter van, haha!

Oerinstinct

dsc_1110

Af en toe zou ik toch wel eens een paar duizend jaar terug in de tijd geflitst willen worden. Terug naar onze primitieve instincten van de oermens. Lekker brullen en rondlopen in een lendendoek, lijkt me heerlijk! Maar waarom ik dat vooral denk: de zalige, eeuwige rust. Het leven moet zo’n pak trager verlopen hebben in die tijd… Momenteel kan ik er alleen maar aan denken dat de tijd me voorbij snelt.

Netjes mijn uren op het werk spenderen, thuis tegen de klok het huishouden rond krijgen en oh ja, straks komt er nog familie op bezoek. En daar bovenop wil ik af en toe in mijn privéleven ook iets bereiken: zoals eens iets ‘af’ naaien en trainen voor een halve marathon… Wanneer doe je het allemaal? En misschien vooral: waarom doe je het allemaal?

Natuurlijk verheerlijk ik het leven van een holbewoner hier wel even. Ze zullen wel hard genoeg hebben moeten zoeken naar eten, af en toe serieus hebben moeten weg rennen van een mamoet en stevig wat kou hebben moeten lijden. Maar ik benijd hen voor de ongelooflijke rust dat ze moeten hebben gehad: geen deadlines, niets moéten doen buiten hun basic behoeftes. Het zou me deugd doen om eventjes buiten deze ongelooflijke consumptiemaatschappij die dan ook nog eens supersnel moet racen tegen de klok.

Het zou me ook al veel schelen om de hele dag buiten door te brengen: meer voeling met de natuur en vooral véél meer ruimte! Op het werk hebben wij een krappe ruimte waar we 40 uur per week met 5 door elkaar zitten te lopen en echt: we lopen letterlijk tegen de muren soms. Dat zou je eens tegen een oermens moeten vertellen…

Ze moeten zo’n ongelooflijk hard leven gehad hebben, maar af en toe denk ik dat ik toch wel héél graag mijn leven zou willen inruilen voor een minder complexe variant in een heel andere tijdsperiode… Maar ik merk dat ik lang niet de enige ben. Ik zie blogposts zoals deze nu van mij, steeds vaker opduiken in mijn blogoverzicht. Dat lijkt me toch een teken dat er bij meerdere mensen een wrang gevoel schuilt. Maar hoe lost dit probleem zich het beste op? Dat zal alleen de toekomst kunnen uitwijzen…

Action shoplog

dsc_1101

Action blijft een enorm intrigerende winkel. De éne keer kom ik er met lege handen buiten omdat er helemaal niets naar mijn zin was (ook al was mijn plan om er lekker veel te kopen en er geld uit te geven, haha) en de andere keer kom ik er met 2 overvolle zakken buiten. Zo ook ditmaal! We gaan ons tuinhuis schilderen, dus had ik wel een hoop nodig: muurverfset (3.99€), terpmentine (1.99€), schuurpapier (1.59€) en houder voor schuurpapier (1.99€), kwastenset (2.59€)

En ik nam nog wat andere handige dingetjes mee: plamuurmessen (1.35€) en transparante geschenkfolie (0.55€ elk),.

dsc_1102

De creatieve hoek kan ik ook nooit links laten liggen. Ik moét er echt eens door snuisteren! Ik kocht: breigaren met trage overgang van kleuren (2.99€) en geschenklint (0.59€). En er is altijd genoeg rommel te koop bij Action: sneakersokken (altijd handig! 1.89€ voor 3 paar), kleenex zakdoeken (0.79€), microvezel doek (1.79€), afvalzakjes (0.62€)

dsc_1103

Maar deze trok echt meteen mijn aandacht! Met een klein naaimachientje, zo schattig! De anderen zullen ook wel gebruikt worden, maar dan wat minder vaak, haha!(0.97€)

Rust onderschat?

dsc_1025

Af en toe heb ik het moeilijk met het woord ‘rusten’. Ik heb daar altijd een dubbel gevoel bij. Natuurlijk moet je af en toe rusten, zeker in deze drukke maatschappij. Maar ik ben een erg bezige bij (lees: meubels maken, kleding naaien en altijd een proper huis willen) en ik kan dus echt niet stil zitten. Ergens is dat erg leuk, want zo heb ik een aangenaam bezig leven en ik kan ook echt genieten van al mijn activiteiten (nou, dat kuisen is toch niet mijn favoriete bezigheid…).

Maar vandaag had ik een dagje vrij en het lukte me gewoon niet om te gaan zitten en te genieten van de ‘rust’. Ik wilde vanalles doen, maar niets moest en mijn hoofd stond er niet naar. En toch kon ik niet gaan zitten. Elke 5 minuten stond ik wel weer recht om iets te gaan doen en daarna dwong ik mezelf om toch terug te gaan zitten om te ‘rusten’. Ik had dit zeldzaam dagje verlof namelijk ingepland om te kunnen rusten. En toch wilde het niet lukken.

Ligt het eraan dat de maatschappij me een beetje opjut? Je moet gewoon nuttig bezig zijn om te kunnen meedraaien in deze wereld, anders tel je gewoon niet mee. Of lag het toch aan mezelf? Nochtans had ik rust nodig, maar mijn hoofd wilde dat ik nuttige dingen ging doen…

Misschien moeten we dat toch maar eens afleren… Of zou ik meer dan 20 dagen vrij moeten hebben op een jaar (+10 feestdagen wel…) om er eens aan te kunnen wennen hoe een echte dag vrij moet zijn? Het was nu ook wel echt druk op het werk afgelopen maanden (soldenperiode, gevolgd door een langdurig zieke collega), wilt dat zeggen dat ik in een soort stress-stadium zit? Geen idee waaraan het ligt, misschien moet er toch maar eens een knop in mijn hoofd omgedraaid worden. Maar in welke richting dan?