Lijstjesmadam

dsc_0619

Overlaatst las ik een artikel over lijstjesmensen en anti-lijstjesmensen. Wel, ik behoord duidelijk tot de allereerste categorie! Ik kan wel overal lijstjes voor opstellen! Ik kan het me bijna niet voorstellen dat er mensen zonder lijstjes door het leven gaan…

Lijstjes opstellen geeft me rust: ik kan er zeker van zijn dat ik het niet zal vergeten als ik ga slapen, want het staat zwart op wit op papier! Ik kan het dan loslaten en er zeker van zijn dat ik morgen een mooi overzicht heb van wat ik nog allemaal moet/wil doen en zo zelfs een efficiëntere indeling van de dag kan maken.

Maar die lijstjes zijn niet alles. Zo moet het gezond blijven! Je mag niet gek worden als je eens iets niet van je lijstje hebt kunnen schrappen of als je lijstje niet volledig af geraakt is. Gelukkig heb ik daar nog niet al te veel last van gehad. Die lijstjes zijn om dingen te onthouden, maar het is geen verplichting om het helemaal af te werken!

Anti-lijstjesmensen zouden gek worden van zo’n oplijsting van dingen die allemaal moeten gebeuren en ze laten het liever los lopen. Dat zal ook altijd wel in orde komen, maar ik heb dan het gevoel dat ik rondloop als een kip zonder kop. Niets voor mij dus!

Ik maak steeds een lijstje voor vanalles: het huishouden, sociale gebeurtenissen en zelfs van alle projecten die ik nog wil afwerken (naaien, schilderen, knutselen, etc). Ik heb lijstjes voor in de week en ik heb er voor in het weekend. Als ik boodschappen ga doen, maak ik gek genoeg de helft van de tijd géén lijstje. Het zit allemaal in mijn hoofd wat ik nog nodig heb en ik loop gewoon alle gangen door van de winkel…

Zijn er hier nog lijstjesmensen? Of misschien wel anti-lijstjesmensen? 😉

Deer and Doe: Bleuet

fff4

Ondertussen is het al enige tijd geleden sinds ik deze afmaakte. Maar foto’s nemen, kwam er om de één of andere reden niet van. Dus hierbij is dat al recht gezet!

fff3

Wat een prachtig patroon toch hé… Het heeft iets retro en toch is het ook heel erg lieflijk en hedendaags. Ik gebruikte een mooi zwaluwstofje van Veritas, dat ik haast niet durfde te verknippen omdat het zó mooi was.

Het patroon is op zich vrij kort, maar het is niet zodanig kort dat ik er niet meer mee durf te gaan werken. Maar ik merk wel dat ik enorm moet opletten met trapjes te nemen of te fietsen.

fff1

Het patroon was best simpel en vooral erg goed uitgelegd met de bijhorende tekeningen. Ik had er wat schrik van, omdat het veel verschillende patroondelen zijn, maar eigenlijk ging het meteen erg vlot! Het enige mankement is dat de armen wel hééél smal zijn. Ik heb nu niet overdreven dikke armen, maar wel net ietsje omvangrijker dat het gemiddelde meisje denk ik. Ondanks dat ik helemaal geen armoefeningen doe, heb ik er best wat spieren zitten. En dus zitten de mouwen nogal erg krap. Niet zo’n fijn gevoel en soms krijg ik de jurk ook amper in mijn eentje uit! Dat speelt wel altijd in mijn achterhoofd als ik die jurk wil aantrekken… Zeker om te gaan werken… Die notitie maak ik voor volgende keer.

Helaas schoot er niet genoeg stof meer over om grotere mouwen te knippen en aan te zetten… Misschien dat ik me in de toekomst nog wel eens buig over dit probleem en witte mouwen aan zet? Maar daar ben ik nog lang niet over uit…

fff

Het lieve strikje aan de achterkant schreeuwde om een andere kleur, dus deed ik die net als de halsboord in het wit. Zo valt het nog een beetje beter op! Vooraan sloot ik de jurk met veel witte kamsnaps. Zo duurt het best lang om de jurk aan of uit te doen, maar visueel heeft het zeker het effect dat ik op het oog had!

fff5

Conclusie: jammer van de mouwen… Daardoor vind ik dat de jurk ook een beetje trekt rondom mijn boezem. Maar het is zeker nog haalbaar om ze te dragen, en dat wordt ook zeker gedaan!

fff2

Mijn eerste blogmeet!

Al een hele tijd keek ik er reikhalzend naar uit: de blogmeet in juni! Mijn allereerste deelname, maar zeker niet mijn laatste. Ik vond het enorm inspirerend om met zoveel creatieve dames op stap te zijn, om ervaringen uit te wisselen en om zoveel leuke stofjes te zien lonken. Volgende keer doe ik zeker mijn best om weer van de partij te zijn!

Allereerst bedankten we Davina voor het organiseren van deze fantastische avond door middel van een cadeautje. We hadden namelijk allemaal in het geheim een vlaggetje genaaid en opgestuurd naar Delphine, die ze allemaal samen naaide tot een prachtige vlaggenlijn!

De avond ging daarna verder met het uitdelen van de swap-cadeautjes na de eerste hapjes en drankjes. Zo naaide ik voor Kelly van Sew Blondes dit driehoek-zakje. Ik gebruikte deze twee vrolijke stofjes van Soft Cactus. Ik koos voor dit project omdat ik graag eens ruimtelijk 3D wilde werken en omdat er gevraagd werd van een rits proberen te verwerken in je swap-cadeau. Zodoende!

Ikzelf kreeg deze prachtige toilettas van Liesbet van Vlijtig Liesje Knutselt . Ze verwerkte dit prachtige kurkstofje met een mooie okergele paspel tot een heel mooi tasje. En binnenin zat nog een verrassing: ze had mijn blog gelezen en nog herbruikbare wattenschijfjes voor mijn voorraad genaaid. Zo enorm lief! Dus hierbij: bedankt!!

Daarna deden we een leuk spelletje met vragen beantwoorden, waar we ook bij op elkaars schoot belandden: goed voor de bil- en beenspieren! En zo verschoven we ook nog eens van plaats om toch eens een andere gesprekspartner te leren kennen.

Daarnaast waren er veel sponsors van de partij en speelden we nog een spelletje om een stofje te wisselen, met als resultaat dat er toch best een grote stofbuit te pakken was! Zo mag ik deze schatjes verwelkomen in mijn kast. Er zijn echt pareltjes bij. Ik word er helemaal enthousiast van!

Links op bovenstaande foto zie je van links naar rechts: mijn stofje voor de sew challenge (van Pieke Wieke) – stof voor de Tamarillo van Stoffenmie – gewonnen katoentje met vosjes erop van Cas en Nina. Op de rechterfoto: ik ruilde 1 stofje en ik kreeg er 4 in de plaats! Ik heb er nog niet meteen plannen voor, maar die zullen ooit wel eens van pas komen.

En dan lag er nog een leuke laatste verrassing op me te wachten: Ik had toch nog een klein stukje tricot besteld bij Jelle van Babarum, omdat ik geen verzendkosten zou moeten betalen als zij het meebracht naar de Blogmeet. En dit mooie stofje staat momenteel ook nog in korting!

Wauw, wat een avond! Daar ga ik nog een tijdje inspiratie uit kunnen putten!

Een overzichtje van alle sponsors, in willekeurige volgorde:

Vaderdag: Pabrusco

image-3-png

Vaderdag… Alle reclamefolders overvallen je er plots mee, maar toch vind je niets in die blaadjes wat jij cadeau wilt geven aan je allerliefste papa. Zo moeilijk ook om elk jaar terug met een fantastisch cadeau op de proppen te komen! En toch elk jaar ook nog een beetje origineel te zijn…

Dit jaar probeerde ik dat probleem een beetje anders op te lossen: ik kocht een fles Lambrusco, wat mijn vader nogal graag eens drinkt. En ik bedacht dat een persoonlijk label erop wel leuk zou zijn! Hieronder zie je de fles voor ik begon aan de transformatie!

image-2-png

Hoe doe je het?

De fles zette ik enkele uren in koud water te weken om het label eraf te krijgen. Warm water zorgt ervoor dat je label beter loslaat, maar ik wilde hem nu ook geen gekookte wijn cadeau doen. Daarna haalde ik de lijmresten weg met wat white spirit op een doekje. Op alle vettigheid er dan even af te wassen, schuimde ik de fles goed in met wat dreft en spoelde ik de fles af.

De fles liet ik drogen op een handdoek, toen ik ondertussen aan de slag ging op mijn computer in Word Office met verschillende lettertypes om een leuk label te creëeren. Een deel was knip- en plakwerk van het oorspronkelijke label van de fles wijn, maar ik voegde enkele persoonlijke elementen toe.

image-png

Daarna printte ik het af op een licht geel blad papier, knipte ik de vorm uit met een doodgewone schaar en met wat kinderlijm plakte ik het vast op de fles. Tadaa! Nog wat transparante inpakfolie en alles ziet er nog leuk uit ook!

Helaas moest ik de foto’s ’s avonds nemen, dus zijn de foto’s niet van fantastische kwaliteit, maar je hebt toch al een idee van het uiteindelijke resultaat zo hé.

Dus hierbij papa: Je bent de liefste!

image-1-png

Woohoo!

dsc_0550

Ja, het is zo ver! Ein-de-lijk!

Een tijdje geleden konden jullie hier al lezen dat ik toch wel graag een overlock zou willen aanschaffen. Zodat ik nog verder kan evolueren op naaigebied, om meer en gemakkelijker met tricot te kunnen werken én om shirts langs de binnenkant mooier en professioneler af te werken. Op het moment dat ik dat in mijn hoofd kreeg, wilde ik het liefst meteen naar de winkel rijden en er eentje kopen. Maar Het Lief zette me aan tot iets rationeler denken, haha. Eerst even nadenken en misschien wachten op mijn verjaardag voor wat sponsoring.

dsc_0551

Zo wist ik inderdaad meteen wat ik wilde voor mijn verjaardag. Wat moet je anders toch vragen hé? Dus kon het niet snel genoeg 29 mei zijn! Alle sponsoring werd dan opgeteld en ik holde naar de winkel! Eerder had ik al beslist dat het de Lewenstein 700d moest worden. Ik had er al goede commentaar over gelezen, zelfs van mensen die dit machientje al jaren hadden.

dsc_0552

Ik kocht hem bij de Naaimachinekliniek, die is niet zo ver van mijn deur en zo kan ik altijd meteen terug als er wat aan scheelt of voor het jaarlijks onderhoud. Daarbij organiseerden zij ook cursussen om er meteen goed mee te leren werken. Ik schreef me al snel in en volgde deze interessante les met veel plezier! Zo leerden we het toestel in te rijgen en kregen alle cursisten een handig boekje met oefeningetjes en tips. Daarbij werden ook alle instellingen voor de verschillende aanwezige machines goed uitgewerkt en die konden ook mee in het boekje genoteerd worden. Zo kan je de volgende keer meteen aan de slag als je je boekje maar even boven haalt!

dsc_0555

Het moeilijkste zal nog zijn om het toestel een plaatsje te geven… Mijn naaimachine staat eigenlijk al gewoon in de living, bij gebrek aan plaats. Maar ook omdat ik het toestel niet in de garage of in de kelder wil zetten én omdat het te vaak gebruikt wordt om het helemaal de keldertrap op- en af te sleuren. Daar vinden we vast nog wel een oplossing voor. Verhuizen ofzo? 😉

dsc_0553

Ondertussen rolde er al één project van onder dit nieuwe machientje onderuit. Het is nog eventjes wennen, zeker omdat het mesje een beetje voor de naalden staat en omdat je niet achteruit kan naaien. Al een geluk kan ik het mesje wel uitzetten. Nu nog maar te hopen dat we niet te veel gaatjes snijden waar er geen moeten zitten! Het zal wel een handigheid zijn, die we nog onder de knie zullen krijgen. Maar wat ben ik toch zo blij!

dsc_0554