Toedeloe!

about-us-1024x569-1-1024x530

Het was hoog tijd voor een verdiende rust… Gelukkig konden we al een hele tijd uitkijken naar een schitterende reis naar Zuid-Afrika. En eindelijk is de tijd aangebroken om te vertrekken! Deze week ben ik nog van wacht op mijn werk, dus eventjes geen creatieve projecten om te bloggen (je weet wel: werken en tussendoor nog inpakken enzo), maar binnenkort kan ik jullie hopelijk verwennen met mooie foto’s uit Zuid-Afrika!

zuid-afrika-reizen-zuid-afrika-reizen-swaziland-zululand-en-wetlands-58219aead11fe

We gaan een geplande reis doen met een reisorganisatie in een grotere groep. Het is voor mij de eerste maal om in een grote groep te reizen met onbekende mensen. Voorheen was het altijd met mensen die we kenden of ons eigen kleine gezinnetje via een geplande organisatie. Dus ik ben wel benieuwd hoe dat gaat zijn!

zuid-afrika-8-e1478614307625

We gaan dus rondtrekken in het noord-oosten van Afrika. Er staat een beetje vanalles op het programma: wildparken, prachtige uitzichten, cultuur en ook lokale keuken. Wauw, kon ik deze laatste uren nog maar snel voorbij spoelen… En dan zit er nog zo’n nacht slapen in de apotheek tussen, bah, dan doe je eigenlijk toch echt geen oog dicht… Maar ja, nog eventjes volhouden…

Dus toedeloe! En tot snel! 😉

 

Bron afbeeldingen:

http://africa4us.com

http://weflycheap.com

http://footprinttravel.nl

 

Advertenties

Beslissingen…

csc_0948

Afgelopen week heb ik iets moeten doen dat ik echt ongelooflijk moeilijk vond: ontslag nemen.

Ik heb met veel plezier bijna 3 jaar op dezelfde plek gewerkt. Ik heb er enorm veel geleerd op zoveel vlakken: zowel mijn mensenkennis als de kennis voor mijn job is enorm bijgeschaafd. Ik ben daarom ook heel dankbaar voor de mooie kans die ik daar gehad heb en het vertrouwen dat ze in me hadden.

Maar na het kopen van ons huisje, woonden we nu toch wel op een serieuze afstand van mijn werk. Ik vind het heel belangrijk om met de fiets te kunnen gaan werken, maar dat ging nu steeds moeilijker. Met de fiets werken, betekent een auto minder en dat scheelt heel veel in je portemonnee. Daarbij had ik ook heel lange dagen van 9u30 tot 19u, wat wil zeggen dat je in de winter amper buiten komt. Daarom vond ik het wel fijn om een frisse neus te krijgen door te fietsen van en naar het werk. Maar op het moment dat je elke week zo’n 7-8u fietst, dan ben je enorm veel tijd en energie kwijt aan werken, en daarbij nog geteld al je uren dat je onderweg bent naar het werk.

dsc_1423a

Daarbij is er heel veel veranderd op mijn werkplek afgelopen 6 maanden. Waardoor ik eigenlijk best wel wat verantwoordelijkheden en plichten kreeg. Ik vond en vind het nog steeds wel leuk om een beetje verantwoordelijkheid te hebben, maar af en toe begon ik er thuis ook meer over na te denken en vond ik het moeilijk om mijn tijd op het werk nuttig te verdelen over al mijn (nieuwe en oude) taken. Tel daarbij dat ik eigenlijk wel graag van orde en structuur, dat maakte dat ik eigenlijk heel veel energie in het werk stak en daardoor ook steeds minder energie had om thuis te doen wat ik graag doe. Plus dat er natuurlijk altijd nog een huishouden moet draaien thuis hĂ©… Dus vond ik dat de balans met privĂ©leven en werk niet meer in orde was. En dat dit al geruime tijd zo was. Dus werd het voor mij tijd om dit probleem aan te pakken.

Na een hele tijd erover te hebben nagedacht, kreeg ik plots bericht dat ik wel héél dichtbij huis zou kunnen werken. Op nauwelijks 1km zochten ze een persoon met mijn diploma. Met een klein hartje ging ik solliciteren en kreeg ik te horen dat ik mocht beginnen! Grappig feitje; ik heb daar ook studentenjob gedaan toen ik 18 was achter de schermen. Dus ik ken het er al een beetje, dat is ook wel fijn!

dsc_1110

Dus moest ik toen mijn ontslagbrief opstellen. Man, wat was dat moeilijk! Echt, ik denk niet dat ik ooit al zoiets zwaars heb moeten doen… Wat zet ik daarin? Welke opzegtermijn heb ik? Hoe vertel ik dit aan mijn huidige baas? Gaat die persoon verschieten of had die het misschien al verwacht? Echt, daar heb ik echt veel en lang over nagedacht… Wat zou ik momenteel gewoon in het dagdagelijkse ritme willen zitten en hersenloos niet hoeven na te denken over het leven of zoiets belangrijk als je fulltime werkplek en hoe de balans moet zijn/is met je privĂ©leven.

Afgelopen weken waren dus echt een emotionele roller coaster: tegelijk al een beetje afscheid nemen van mijn huidige werkplek, waar ik heel fijne momenten heb mogen beleven, maar tegelijk toch ook al uitkijken naar de nieuwe werkplek. Ik vond dat eigenlijk echt enorm energie-opslorpend en gedachten-verterend. Ik heb bijna 2 weken langs over niets anders kunnen praten. Zelfs eens de beslissing genomen was, bleef ik het lastig vinden naar mijn collega’s en huidige baas toe… Ook het feit dat ik dit nu aan het optypen ben, ik probeer het echt te verwerken door erover te schrijven.

Misschien maak ik wel van een mug een olifant… Want er veranderen elke dag wel mensen van werk. En het is ook niet dat ik zonder werk ga zitten, of dat ik mijn nieuwe job niet zie zitten. Maar ik moet dus echt afscheid nemen en het is zelfs wel een klein beetje een verlies om daar weg te gaan. Ook al heb ik het zelf gekozen en zal die nieuwe plek ook wel fijn zijn om te werken.

Even stilstaan…

csc_0948

Eigenlijk ben ik wel een gelukzak. Terwijl ik dit schrijf, ligt er een kat op mijn schoot, heb ik het aangenaam warm in mijn eigen huis en heb mijn vieruurtje naast me op tafel staan. Ik kom helemaal niets tekort, op wat rust na dan misschien.

Ik ben zo enorm tevreden (en ook wel trots) op alles wat ik / wij (ik en mijn vriend) op deze jonge leeftijd al bereikt hebben: een eigen huis, we gaan binnenkort trouwen, we komen helemaal niets tekort en bovenal zien we elkaar Ă©cht doodgraag.

Ook mijn vrienden en familie zijn enorm belangrijk voor mij: een sociale band, elkaar altijd steunen en af en toe gewoon eens lekker samen tijd doorbrengen.

Mijn werk heeft, zoals bij veel mensen, wel wat ups en downs. Er zijn momenten dat het werk me nuttig laat voelen en dat ik het zelfs aangenaam tijdverdrijf vind, waar ik nog mee verdien ook. Maar er zijn ook momenten dat ik wel liever wat meer rust zou willen en meer tijd thuis zou willen doorbrengen…

Maar gelukkig kan ik toch nog wat vrije tijd doorbrengen in mijn hobbykamer en kan ik eindelijk al die creatieve energie loslaten op al mijn creaties. Die energie stapelt zich op door emotionele gebeurtenissen, frustraties op het werk, inspiratie die voorbij komt in realiteit of op sociale media en gek genoeg soms van geestelijke vermoeidheid. Als het een heel drukke dag was op het werk, dan moet er ’s avonds gewoon iets uit mijn handen vloeien, net alsof ik terug in balans moet komen..

Tijdens het schrijven moest ik toch even het nadenken of dit een gelukzalige blogpost moest worden of al dan niet een eerder trieste post… Want hoe gelukkig ik mezelf ook mag prijzen met alle goede dingen in mijn leven, niets is alleen maar positief.

Ik ben een echte realist, en zelfs wel een beetje een pessimist. Ik vind het zo moeilijk om alleen maar de goede dingen te zien en de slechte dingen zo veel mogelijk te negeren. Die iets negatievere dingen laten me soms ook gewoon helemaal niet los. Ook al kan het maar zoiets kleins zijn. En dat is wel iets dat ik echt moet leren om meer te negeren! Maar hoe leer je om vaker dingen positief te bekijken?

Als ik dan lees over het complexe leven van Carolien op haar blog Shizo Yogini, besef ik eigenlijk hoe gemakkelijk ik het wel heb. Geen extra hindernissen die mijn brein mezelf oplegt, ik moet eigenlijk alleen maar de hindernissen nemen die de maatschappij me oplegt. En zelfs dat hoeft niet, want we moeten toch niet voldoen aan dat fantastische droomplaatje dat de maatschappij ons voorschotelt. Het is eigen keuze om daarop in te gaan en niet doelbewust een ander pad uit te stippelen. En ergens besef ik dan wel dat ik mijn eigen leven volledig in eigen handen heb, ook al voelt dat niet altijd zo aan.

De eerste keer dat ik Carolien ontmoette, viel het me op dat ze zo’n sprankelende persoonlijkheid is. Ze probeert overal altijd het positieve in te zien, ze houdt van een propere wereld en eigenlijk is ze zo’n inspirerend persoon voor mij! Want ondanks alles, blijft ze altijd lachen!

Happy 2018!

happy-new-year-images-2018

Wat gaat de tijd toch snel… Het is al 2018! Ik wens jullie allen een prachtig, gelukkig, creatief 2018! Mogen al jullie dromen uitkomen in dit nieuwe jaar!

 

En wie weet wat dit jaar ons brengen zal!?

Voor mij staan er dit jaar al 2 mooie reizen in het verschiet. Daarnaast zal ik toch ook eens aan mijn trouwjurk moeten beginnen, zodat ze in 2019 zeker af geraakt! Ik neem toch liever voldoende tijd voor zo’n groot en belangrijk project. En verder zal de tuin van ons nieuwe huisje heel wat aandacht vragen vooraleer we die kunnen omtoveren tot een pareltje. Maar wij hebben gelukkig heel erg groene vingers!

Zo, dat is wat er voor mij zeker al gepland staat voor 2018. Maar zoals altijd, zullen er zeker nog wel meer spontane, ongeplande dingen de revue passeren!

Verder neem ik hier nog even de tijd om wat goede voornemens neer te pennen.

  1. Hopelijk mag ik op persoonlijk vlak nog heel veel groeien in 2018. Ik heb gemerkt dat ik veel rustiger ben geworden in 2017 en bepaalde dingen gemakkelijker los kan laten. Ik denk dat dit vooral te maken heeft met de enorme drukte die ik soms moet weerstaan op het werk. Hopelijk mag ik hier weer veel uit leren.
  2. Mijn grootouders vaker ondersteunen. Ze zijn ondertussen al een dagje ouder en eigenlijk ben ik de enige familie die nog in de buurt woont. Ik moet er wat vaker de gewoonte van maken om kort even langs te gaan of eens te bellen of ik niets voor hen kan betekenen.
  3. Last, but not least: dat ik veel mag bijleren op creatief gebied: nieuwe technieken of betere naaivaardigheden bijvoorbeeld. En dat kunnen we het beste bereiken door zoveel mogelijk uitdagingen aan te gaan en veel te oefenen!

En, hebben jullie goede voornemens voor het nieuwe jaar?

 

 

Bron foto: Techteria.com

Huis gekocht!

dsc_0778

Bij voorbaat wil ik jullie graag al waarschuwen: Wij hebben een groots project aangenomen… Wij hebben namelijk een huis gekocht!

Een tijdje geleden vertelde ik jullie al dat wij op zoek waren naar onze eigen stek, die best wel een beetje groter mag zijn dan ons huidig appartementje en waar wij onze toekomst graag willen uitbouwen. Al vrij snel in onze zoektocht kwamen we toevallig terecht bij dit fantastisch huisje. We kregen een rondleiding van de eigenaresse (die het huis ook laten bouwen heeft) en we keken elkaar eigenlijk meteen heel erg hoopvol aan. Dat was voor ons hét moment waarop het beslist was dat we zeker een bod moesten doen en hopen dat het aanvaard werd! En gelukkig was dat ook het geval!

Vandaag kregen we de sleutel in handen en kunnen we beginnen aan ons project! We mochten afgelopen zomer al in de tuin gaan werken, aangezien het huis al leeg stond. Maar pas sinds vandaag kunnen we dus echt binnen aan de slag. Eigenlijk moet er niet zo veel gebeuren. Het is zo bewoonbaar, maar we willen graag nog een paar kleine dingetjes naar onze zin veranderen en op lange termijn willen we nog wel grotere aanpassingen doen, maar daar moeten we toch eerst weer wat geld voor bij elkaar werken, haha!

Dus zijn jullie gewaarschuwd als het hier een beetje dreigt stil te vallen binnenkort…