Kerstcadeautje naaien

 

DSC-4271

Enkele jaren geleden (lees: voor ik deftig kon naaien) heb ik eens een portefeuille genaaid voor mijn schoonzus. Het was toen een eigen creatie met wat puzzelwerk, maar zij was content en ik vond het toen best goed genaaid.

Ondertussen ben ik al heel wat wijzer en is die portefeuille toch echt wel gedateerd. Maar toch zag ik mijn schoonzus hem enkele weken geleden bovenhalen toen ze wilde betalen. Dus ze gebruikte hem wel degelijk nog altijd! Tijd voor een zelf genaaid verrassingscadeautje dus!

DSC-4272

Ik betaalde en downloadde het bestand van Noodlehead: Minimalist wallet. Op zich niet zo moeilijk, maar ondertussen ken ik veel meer technieken en heb ik meer verstand van de verschillende verstevigingen die mogelijks gebruikt kunnen worden.

Ik kocht alle materialen aan bij k-bas, nogmaals bedankt aan Mieke voor al haar hulp hierbij. En ik volgde Katrien haar aanpassingen qua versteviging op, gewoon omdat dat simpeler was dan om zelf dingen te gaan uitdokteren en omdat het er wel goed uit zag.

DSC-4273

Mijn schoonzus ging dit voorjaar samen met ons mee op reis naar Zuid-Afrika. Daar heb ik een groot stuk stof gekocht met een typische Zuid-afrikaanse print op. Wel heel speciaal van kleuren, dus kleding zal er niet van genaaid worden. Het is ook een soort héél stijve katoen. Het leent zich dus niet voor alle doelen, maar voor een tas of een portefeuille vind ik het ideaal. En zo’n stofje met een leuke oorsprong, vond ik ook wel een leuke herinnering om te geven.

De rits is er eentje uit mijn grote collectie ritsen en het gebloemde katoentje heb ik ooit gekocht om een hemd voor Het Lief van te maken, maar geen idee of dat er nog ooit wel van komt. Nu vind ik het misschien niet mannelijk genoeg meer. Maar hier komt het helemaal tot z’n recht!

Ik heb de rits helaas nét niet genoeg ingekort, waardoor de rits een klein beetje bol staat. Dat is iets om te onthouden voor volgende keer. Verder heb ik ook nog een restje kuntsleer gebruikt voor het sluitflapje vooraan. Het was een restje van de handtas die ik voor mezelf genaaid heb.

DSC-4274

Hopelijk is ze er blij mee! Ik was van plan om ook nog eentje voor mezelf te naaien, maar ik twijfel eraan of ik de portefeuille van inhoud wel groot genoeg vind en misschien té groot van formaat om in de handtas te steken. Ik denk meer aan een dikker model, met meer kaartvakjes. En niet zo’n lang plat model. If it makes sense to you guys…

Ik ben er vrij zeker van dat zij mijn blog niet leest… Dus durf ik het hier al posten… Maar hopelijk lekt het dus niet uit!

Hmmm Bruna…

dsc_2973

Een tijdje geleden ruilde ik op een naaidate een mooi retro stofje met Anske van Stoffenspulletjes. Ik had toen wel een beetje twijfels, maar de andere dames overtuigden me dat de print mooi bij me paste.

dsc_2969

En toen ik de Bruna blouse in LMV zag uitkomen, dacht ik aan dit stofje! Dus ging ik gezwind aan de slag. Alles netjes overtekenen, spelden, knippen en naaien. Ik kreeg alles nét uit het lapje stof dat ik geruild had… En dan doe je het bloesje aan en begin je plots te twijfelen… En dan geraak je er niet meer vanaf. Dus ik weet het niet zo goed.

dsc_2971

Het stofje is nogal een dikke, stijve katoen. Misschien heeft het daarmee te maken? Het is ook nog te warm om nu te dragen, misschien eerder in het najaar? Daarbij is het ook nogal wijd aan de taille en had ik het best wel een centimeter of 4 mogen verlengen. Of had ik gewoon een soepeler stofje moeten kiezen.

dsc_2972

Het is zeker draagbaar en ik hoop echt dat het uit de kast gaat komen. Misschien deze winter?

Daarnaast heb ik ook per ongeluk het voorpand tegen de stofvouw gelegd, en dat was natuurlijk niet de bedoeling met een knopen voorpand… Dus mis ik daar wel een centimeter of 2. Lomp natuurlijk.

dsc_2974

Een twijfelgeval dus, maar ik geef het zeker een kans. Misschien is het zo’n geval dat je eerst een tijdje moet leren appreciëren!?

Par hazard

dsc_2954

Op één of andere fashionblog had ik een heel leuke rok voorbij zien komen. Een tijd lang heeft die in mijn hoofd rond gezoemd, want eigenlijk was het niet zo’n moeilijk model. Dus kocht ik stof (een soort soepele viscose) en ging ik zelf aan de slag!

Ik tekende de rokplooien zelf- met wat ouderwetse meetkunde kom je ver- en tekende daarna zelf mijn tailleband. De band werd verstevigd met vlieseline, ik zette er nog een rits in en hop, die was klaar!

dsc_2958

Om dan plots te beseffen dat ik eigenlijk doodgewoon een Rachelrok van La Maison Victor gemaakt heb. Haha, ik had mezelf al dat rekenwerk gewoon kunnen besparen! Maar ja, hebben we dat ook nog eens geoefend hé.

dsc_2959

Achteraan zit er gewoon een rits in en de tailleband overlapt een stuk, zodat er 2 kamsnaps in konden gezet worden als sluiting. Poepsimpel dus. Maar een heel handig rokje om in te kunnen fietsen en dat donkerblauw past bij heel veel topjes!

dsc_2963

Het valt je misschien ook op aan de foto’s… Ik heb een afstandsbediening voor mijn Nikon D3200 gekregen voor mijn verjaardag! Nu kan ik gewoon zelf foto’s nemen! Het Lief is altijd wel bereid om foto’s te nemen als ik dat vraag, maar dan moet er ook al een moment zijn dat we samen thuis zijn, dat het mooi weer is én dat we eraan denken om foto’s te nemen van mijn naaisels. Niet zo evident! Dus vanaf nu kan ik het ook alleen!

Groetjes,

Ellen

Wedding dress; step 1

8207-0060

Eén van de belangrijke stappen om zelf je trouwjurk te naaien is toch wel om te gaan passen in een winkel. En dat heb ik afgelopen weekend gedaan! Ter verduidelijking: het zal niet de jurk op de foto hierboven zijn! 😉 Het is maar een foto voor de sfeer!

Het was een heel leuke ervaring en ik zag dat mijn moeder en grootmoeders er echt genoten van hebben, maar ik ook hoor! Het was een fijne ervaring om allemaal verschillende jurken aan te mogen trekken en dat je gewoon je mening mag zeggen. Wel moeilijk om zo echt te kiezen uit zoveel verschillende opties!

Op voorhand had ik een aantal jurken afgedrukt, waaronder verschillende stijlen. Ik ga hier niet te veel verklappen, want misschien leest Het Lief hier wel eens mee… Maar ik had op voorhand dus al het idee dat die éne stijl heel mooi was, maar niet op mijn lichaam. En jep, dat werd natuurlijk bevestigd in de bruidswinkel. Maar toch ben ik heel blij dat ik het zelf eens gezien heb op mijn eigen lichaam. En de andere stijl was veel meer mijn ding, misschien iets minder sexy, maar meer ‘Ellen’.

Nu, huilen moest ik niet. Maar dat kan er natuurlijk ook aan liggen dat ik ingesteld was dat ik zoizo geen jurk zou kopen, omdat ik ze zelf ga naaien. Die éne jurk stond me wel heel mooi en sprong er daarom wel bovenuit tegenover alle andere jurken. Die jurk zat aangenaam en daar zag ik mezelf zeker wel in trouwen!

Op het einde moest ik dan natuurlijk zeggen dat ik de jurk niet zou nemen, maar dat ik er nog over moest ‘nadenken’. Dat vond ik zelf enorm moeilijk, maar ik kon haar nou ook weer niet vertellen: ‘Bedankt voor de moeite, maar nu weet ik wat ik moet naaien’? En ik wilde de jurk ergens al wel kopen want de verkoopster was een schat van een vrouw, de prijs viel écht goed mee én ik heb ook wel wat schrik dat ik zoiets niet zal kunnen evenaren met mijn naaikunsten…

Maar nu… De jurk naaien… Ik weet nu wat ik nodig heb van patroon, stof en fournituren. Maar ik kan je zeggen dat het echt wel een grote uitdaging wordt… Het is geen moeilijk patroon, maar alles wat eronder zit is wel ‘het grote werk’: baleinen, ingewerkte beha, de gladde stoffen om mee te naaien, … Al ben ik al blij dat ik geen petticoat hoef! Maar deze post wordt ongetwijfeld vervolgd! Waarschijnlijk met een hoop gevloek, haha!

 

 

Bron afbeelding: https://www.morilee.com/product/bridal-wedding-dresses/morilee/karlee/

Along came Polly

 

dsc_1597

En vooral dat woord ‘Long’ in de titel mag je wel heel letterlijk nemen. Ik had mezelf hier een serieus werkje gegeven met deze Polly jas. Ik begon eraan ergens in december, maar wegens feestdagen duurde het tot half januari tot de buitenkant af was. Daarna begon ik aan de voering uit teddy fleece, wat nog wel 2 weken duurde wegens geen zin in naaien. En daarna was het hek helemaal van de dam. Ik zag niet meteen hoe ik de voering wilde vastmaken aan de jas, en ik maakte me het helemaal moeilijk daar, want dat staat natuurlijk niet beschreven in LMV. Dat heb je als je een voering wilt steken in een patroon voor een ongevoerde jas…

dsc_1580

Uiteindelijk kwam alles dan toch nog goed. Na heel wat keren kwaad naar de jas te kijken, schraapte ik alle moed bij elkaar en begon afgelopen weekend dan toch nog te naaien! Je ziet de jas trouwens op de paspop hangen die ik tijdelijk mag lenen van een vriendin. Misschien is zo’n pop wel handig als je zelf je trouwjurk wilt naaien? Anders lijkt het me maar lastig om iets vast te spelden enzo. Maar momenteel ben ik nog niet zon fan van de pop. Ik vond het nogal lastig werken met de gaten tussen de borst, zij en de rug.

dsc_1594

Maar nu terug naar de jas. Het patroon staat in de La Maison Victor van sept-okt 2015, te zien op de foto hierboven. Het telt een hele hoop onderdelen, maar alles naait vrij vlot. Ik ondervond nergens echt moeilijkheden. Hoewel ik de mouwen omgezoomd heb naar eigen inzicht en dat ik natuurlijk ook hier en daar creatief moest zijn om de voering in de jas te kunnen verwerken.

Ik gebruikte een smaragdgroene soft shell, die ik een tijdje geleden kocht bij Allinvent te Kapellen. Ik geloof 12€/m betaald te hebben. Ik vind de kleur nog altijd echt geweldig. Ik hoop dat deze niet snel gaat verbleken van de zon! De oorsprong van de Teddy fleece voor de voering kan ik me niet meer herinneren en ook de prijs niet helaas.

Verder had ik nog een hele hoop kamsnaps, ringetjes, een deelbare rits en koordjes nodig. Leve de Veritas!

Na heel lang tobben, besliste ik om de voering niet volledig vast te naaien, maar om deze optioneel los te kunnen maken! Zo heb ik een windstopper voor de zomer en een dikke jas met zachte voering voor de winter!

Het was wel een heel klusje, zo zoomde ik eerst de voering om en werkte ik de voering af met een surfileersteek, want die teddy fleece pluist wel echt erg! Daarna vond ik gelukkig de perfecte kleur kamsnaps in zo’n zakje met verschillende kleuren groen door elkaar heen.

Ik zette de juiste kleur groene kamsnaps op de buitenkant en op overeenkomstige plaatsen witte kamsnaps langs de voering. Ik voorzag 4 kamsnaps in de nek/hals, 4 aan het linkerpand naast de rits, 4 aan de rechterkant van de rits, 3 aan de onderkant en 3 aan elke mouw. Het duurde dus wel een tijdje voor alles erin zat. Maar ik kan je zeggen dat de jas het hélemaal waard is! Hij is heerlijk met de zachte voering, ideaal voor het opkomende koude weertje. Maar hij gaat – zonder de voering – ook perfect zijn voor een fietstocht op een frisse lentedag.

dsc_1582

 

Door de kamsnaps strategisch te plaatsen, verschuift er niets als ik de jas aan- of uittrek. Ook komt de voering onderaan nooit piepen door de kamsnaps aan de onderkant. Overigens zit de teddy fleece wél vast in de kap. Ik dacht dat dit wel het mooiste was qua afwerking en op een warme dag maakt het niet uit als er zo’n warme, zacht fleece in de kap steekt, lijkt me.

dsc_1598

Normaal heb ik een maatje 38, maar nu maakte ik met opzet maat 40. Zodat de voering ruimte zou hebben en om er een trui onder te kunnen dragen. Op zich is dat laatste ondertussen wat moeilijk. Een echt dikke trui kan er niet meer onder, maar tot nu toe heb ik het altijd warm genoeg gehad, zelfs als ik fietste bij -2°C vriestemperaturen.

Voor de rits en de koordjes had ik trouwens ook geluk dat ik exact het juiste kleurtje vond! En op de rechterfoto zie je het leuke detail van de verschillende onderdelen van het voorpand.

dsc_1605

Ook het achterpand heeft een leuke vormgeving. Daar ben ik wel fan van bij deze jas! Alleen vind ik de zakken in het voorpand onhandig. Ze zijn diep genoeg om iets in te steken, maar ze zitten onder de foute hoek om je handen er goed te kunnen insteken. Daarbij wilde ik dat de zakken stevig waren, dus zijn deze niet gevoerd met fleece. Maar zijn ze dus niet warm.

dsc_1591

Al mag ik misschien niet nadenken wat het gekost heeft om deze jas te naaien, want dan zit ik wel zeker aan 50 euro… Maar ja, in de winkel kost zo’n leuke jas ook wel iets natuurlijk!

Haha, ik lijk wel een beetje op een Michelin mannetje in deze dikke gevoerde jas… Maar ik ben er echt héél blij mee. Ik ben tevreden van de kleur, van de snit, hoe het gelukt is om de voering optioneel los te kunnen maken, de warmte en hoe het voelt om de jas te dragen!

dsc_1615