Blogtour: Tamarillo test

dsc_0669

Op de blogmeet in juni zocht Stephanie van jufrouw Kersjes een groep naaisters uit om haar nieuwe patroon, De tamarillo, te testen. Als huidige eigenaar van de webshop van Stoffenmie gaf ze ieder van ons 1 meter tricot naar keuze gratis om ons aan te moedigen. Ze gaat binnenkort overstappen naar Cherry Designs en daar haar patronen verkopen. Dus dacht ik haar een handje te helpen! Ik koos deze mooie tricot uit haar webshop en na de blogmeet kon ik aan de stap! De stof is 100% katoen en ook nog eens biologisch helemaal verantwoord!

tamarillo3

Ik nam keurig mijn maten en ik vond op de maattabel dat ik heel netjes in maat 40 viel. Ik dacht meteen: ‘Hé, eindelijk! Dan moet ik eens een keertje niets aanpassen!’ Maar dat was toch te vroeg gejuicht…

tamarillo6

Het is tevens mijn allereerste PDF-patroon. Overtekenen van het patroon is zoizo niet mijn favoriete onderdeel van het naaien, maar nu keek ik er nu wel helemaal tegenop om het patroon over te tekenen… Uiteindelijk heb ik een paar keer de plakband weer los gepeutert en na een beetje te verschuiven alles weer vastgeplakt tot alles netjes op z’n plaats zat. Pff, wat een werkje! De volgende keer toch maar gewoon weer een patroon uit patroonbladen overtekenen…

tamarillo2

Aanpassingen

– Onder mijn oksel had ik een openstaand ‘gootje’. Ik had dus duidelijk wat stof te veel. Ik nam onder beide oksels 3 cm weg van het voorpand en 3 cm van het voorpand, dat ik liet uitlopen naar mijn taille toe. Ik denk dat mijn boezem weer wat kleiner uitvalt dan de gemiddelde Belgische vrouw? En nog steeds zit de top losser dan ik eigenlijk fijn vind…
– Ik mat zelf mijn halsopening en armopeningen op en ik knipte daar aan de hand van mijn boordstof. Ze gebruiken 25% vermindering voor de boordstof en dat vind ik wat te veel, ik gebruik liever 10%.
– Aan de schouders moest er 1 cm naad nog aangeknipt worden, maar de top zat de los bovenop mijn schouders en mijn décoltéé viel te veel open, dus maakte ik de boordstof aan de hals weer los en ik sneed 1 cm bovenaan af aan het voorpand en aan het achterpand. Nu valt het beter.

 

 

 

De stof is van iets dikkere kwaliteit dan ik eerst had gedacht. Wat ook wel zijn effect heeft op het uiteindelijke resultaat van het topje: het rekt wat minder dan ik oorspronkelijk in gedachten had. En ik zag ook dat de donkerblauwe stof helaas wat wit van de onderste geweven draadjes laat zien wanneer de stof uitgerokken wordt (zie je hierboven op de linker foto). Ik voegde ook nog even mijn eigen label toe in de zijnaad, waar het patroon me nog eventjes fijn aan deed herinneren! Ik was het bijna vergeten. 🙂

tamarillo7

Met of zonder zakje?

Ik was eerst van plan om de Tamarillo met het zakje te maken en ik dacht op een avond om alvast het simpelste in elkaar te zetten: de top zelf. En daarna wilde ik eigenlijk pas het zakje inzetten, omdat ik eerst wilde zien hoe het topje zonder zakje eruit zou zien. Dus begon ik vlotjes op een avond aan het knippen en het naaien (het overtekenen had ik reeds een avond eerder gedaan), maar met alle bovenstaande aanpassingen die ik moest doen, was ik wel eventjes zoet. Ik moest meermaals opmeten en mijn tornmesje bovenhalen. Dus is het maar een versie zonder zakje geworden, ik was gewoon al blij dat ik iets ‘af’ had om te tonen! Misschien dat het zakje ooit, een keertje later, nog wel eens volgt.

 

 

 

Mijn bevindingen over het patroon:

– De uitleg is heel duidelijk, zeker met de foto’s, waardig voor een beginner!
– Door gebrek aan ervaring met PDF-patronen, vond ik het overtekenen van het patroon wel het moeilijkste onderdeel. Met die hoeknummers waar ik nog nooit gehoord van had…
– Het patroon is niet echt geschikt voor mijn figuur, al wil ik volgende keer nog eerst wel eens proberen om een maatje kleiner te maken.

tamarillo5

Wat vind ik nu zelf van mijn resultaat?

– Vanwege de stijvere stof, vind ik dat het aan mijn hals niet helemaal goed zit. Mijn boordstof is ook veel soepeler dan mijn tricot-stofje, waardoor de boordstof niet alles kan strak trekken, helaas.
– Ik wil echt ooit eens de versie maken met het buikzakje. Maar het mocht momenteel eventjes niet wezen.
– Het topje is een mooie toevoeging aan mijn kleerkast, en zal zeker gedragen worden!

Neem ook zeker eens een kijkje voor het resultaat van andere bloggers!

Sponsoring:

Zomer Marlon

dsc_0614

Het Marlon-patroon van La Maison Victor is al meerdere malen gebruikt voor T-shirts voor Het Lief. Het past perfect en ik naai nu vlotjes een shirt in elkaar op een uurtje tijd. Ik steek nog het meeste tijd in het vinden van een leuke opdruk! Nu kwam van hem de vraag om eens een luchtiger stofje te gebruiken dan tricot. Maar dat was toch een moeilijke zoektocht!

dsc_0615

In de stoffenverkoop in Kapellen vond ik dan een stofje dat aanvoelt als katoen, maar waar toch wel wat stretch in zat. Nu nog te zien of dat goed is als ‘zomer-shirt’ voor Het Lief…

dsc_0616

De opdruk voor een wit shirt vond ik wat moeilijker. Ik wilde niet zomaar gewoon weer flex doen en ik bedacht me dat ik nog printpare flexfolie had liggen! Gewoon, een keertje meegenomen uit de Action, uit curiositeit. Ik zocht mezelf een afbeelding op freepik van deze artiest en ik ging ermee aan de slag in GIMP. Dat is de gratis concurrent van Photoshop. Het werkt iets moeilijker, maar ondertussen heb ik het al best goed onder de knie. Ik gooide er wat leuke effecten op, waardoor het wat waziger werd. Ik koos de afbeelding vanwege de leuke kleuren en het contrast met het wit van het shirt.

dsc_0617

“Come with me now” is het zinnetje van een refrein van een liedje dat al een tijdje in mijn hoofd hangt. Dus koos ik een kleurtje uit van het kleurenpalet van de foto en koos ik het lettertype ‘Tulip’. Even printen, laten drogen en opstrijken! Ik vind het resultaat wel fijn! De foto had iets groter mogen zijn, maar mijn A4-velletje was nu eenmaal niet groter dan dit…

dsc_0618

Dit was de printbare flexfolie van Action!

Zo, ik ben tevreden! Nu nog zien of het zomerachtig genoeg is voor Het Lief…

Ship ahoi

dsc_0621

Een streepjes T-shirt voor mezelf stond al enige tijd op de planning. Het doet me altijd een beetje denken aan een matroos, haha! Ik zag meerdere leuke modellen en strepen in winkels hangen, maar ik bleef volharden en wilde het echt zelf naaien. Ik vond op het eerste zicht enkel dure stoffen met streepjes (bv bij Veritas) en die waren nog niet eens naar mijn goesting. Uiteindelijk vond ik bij allinvent in Kapellen dan toch mijn goesting en voor een schappelijk prijsje dan nog! (9€/m)

dsc_0562

Voor patroon twijfelde ik nog een tijdje tussen een Odette van La Maison Victor en een patroon uit Burda dat al meerdere keren gemaakt werd én telkens ook erg goed beviel. Daardoor koos ik dus voor de laatste optie en haalde dit gewaardeerd patroontje boven. Het valt me nu plots op dat ik deze eerdere versies van dit patroon vergeten te posten ben! Eventjes dus een herinnering voor mezelf voor later instellen en dan volgt die hier nog!

dsc_0564

Ik maakte nu de kortere versie, want de lange versie valt tot over mijn kont en is bijna een jurkje. Ook de mouwen werden ingekort, want ik wilde eerder een T-shirtje. En ik kon voor het eerst aan de slag met mijn overlock! Zo fijn! Er gaat zeker wat meer tricot van onder mijn naaimachine uit rollen met die nieuwe aanwinst hier in huis. En het is zo prachtig afgewerkt vanbinnen…

dsc_0626

Zo’n streepjes-shirt combineert toch zo goed met zoveel… Ik draag het zowel met mijn lange maxi-rok, als met mijn kortere A-lijn rok en al zeker met mijn salopette! Ik voel me plots ineens een beetje een fashion-queen, maar dan home made.

dsc_0575

De ronde hals en de mouwinzetten waren net iets moeilijker met de overlock, maar al bij al gelukkig geen gaatjes in de stof gesneden. Op dik anderhalf uur zat het helemaal in elkaar. Tricot naait nu eenmaal ook zoveel sneller dan katoen… Ik voel dat er nog wel wat meer tricot projecten gaan volgen!

 

Woohoo!

dsc_0550

Ja, het is zo ver! Ein-de-lijk!

Een tijdje geleden konden jullie hier al lezen dat ik toch wel graag een overlock zou willen aanschaffen. Zodat ik nog verder kan evolueren op naaigebied, om meer en gemakkelijker met tricot te kunnen werken én om shirts langs de binnenkant mooier en professioneler af te werken. Op het moment dat ik dat in mijn hoofd kreeg, wilde ik het liefst meteen naar de winkel rijden en er eentje kopen. Maar Het Lief zette me aan tot iets rationeler denken, haha. Eerst even nadenken en misschien wachten op mijn verjaardag voor wat sponsoring.

dsc_0551

Zo wist ik inderdaad meteen wat ik wilde voor mijn verjaardag. Wat moet je anders toch vragen hé? Dus kon het niet snel genoeg 29 mei zijn! Alle sponsoring werd dan opgeteld en ik holde naar de winkel! Eerder had ik al beslist dat het de Lewenstein 700d moest worden. Ik had er al goede commentaar over gelezen, zelfs van mensen die dit machientje al jaren hadden.

dsc_0552

Ik kocht hem bij de Naaimachinekliniek, die is niet zo ver van mijn deur en zo kan ik altijd meteen terug als er wat aan scheelt of voor het jaarlijks onderhoud. Daarbij organiseerden zij ook cursussen om er meteen goed mee te leren werken. Ik schreef me al snel in en volgde deze interessante les met veel plezier! Zo leerden we het toestel in te rijgen en kregen alle cursisten een handig boekje met oefeningetjes en tips. Daarbij werden ook alle instellingen voor de verschillende aanwezige machines goed uitgewerkt en die konden ook mee in het boekje genoteerd worden. Zo kan je de volgende keer meteen aan de slag als je je boekje maar even boven haalt!

dsc_0555

Het moeilijkste zal nog zijn om het toestel een plaatsje te geven… Mijn naaimachine staat eigenlijk al gewoon in de living, bij gebrek aan plaats. Maar ook omdat ik het toestel niet in de garage of in de kelder wil zetten én omdat het te vaak gebruikt wordt om het helemaal de keldertrap op- en af te sleuren. Daar vinden we vast nog wel een oplossing voor. Verhuizen ofzo? 😉

dsc_0553

Ondertussen rolde er al één project van onder dit nieuwe machientje onderuit. Het is nog eventjes wennen, zeker omdat het mesje een beetje voor de naalden staat en omdat je niet achteruit kan naaien. Al een geluk kan ik het mesje wel uitzetten. Nu nog maar te hopen dat we niet te veel gaatjes snijden waar er geen moeten zitten! Het zal wel een handigheid zijn, die we nog onder de knie zullen krijgen. Maar wat ben ik toch zo blij!

dsc_0554

 

Op aanvraag

dsc_0542

Ik gaf het Lief vorig jaar voor kerstmis een recorder. Zo kon hij alle liedjes opnemen die hij maakt met zijn band Kandaloes. Ze kunnen zichzelf achteraf beluisteren en zien wat er beter kan/moet en de kwaliteit is zelfs best goed zodat ze ermee kunnen opnemen en eventueel opsturen naar mensen die om een soort demo vragen.

dsc_0543

Die recorder zat in een kartonnen doosje en door het veelvuldig te sluiten en te openen, bleef er niet zoveel meer over van het doosje. Er werd me dus gevraagd om een passend zakje te maken, liefst mét logo. Zo is het meteen duidelijk wat erin zit en als het zakje dan ergens achterblijft, is de eigenaar ook wel snel weer gevonden!

dsc_0544

Het stofje is een restje dat ik een hele tijd geleden eens gewonnen heb! Ik vind het een prachtige stof om zakjes van te maken. Ik denk dat het een soft cactus katoentje is? En toevallig had ik nog een bijpassende rits liggen, dus het was zó gepiept. Ik voegde nog een dunne rode katoen toe als voering binnenin. Zo past het ook meteen bij zijn andere rode zakje voor de microfoon, zie hier!

dsc_0545

Het logo zagen jullie al enkele keren eerder hier voorbij komen. Het is dus niet de eerste keer dat Kandaloes en Haaksterretje samenwerken!

Er is helaas wel iets mis gegaan met het snijden van de witte cirkel. Die is niet rond én ook nog eens groter dan de rode cirkel. Ik kan het niet verklaren, want ik heb gewoon de cirkel geknipt en geplakt in de software van Silhouette. Misschien vervormd bij het strijken? Wel jammer vind ik… Maar een leek ziet het waarschijnlijk niet eens of die denkt dat het artistieke vrijheid is?dsc_0546

Het is niet perfect, maar toch weer iets helemaal uniek en daar kan ik toch zo vrolijk van worden! Zo fijn om nieuwe dingen op de wereld te zetten!