THNX!

dsc_1439

Verhuizen en (kleine) verbouwingen doen is altijd een hele hoop werk. We waren dan ook enorm blij met alle hulp van familie en vrienden die dat spontaan aanboden. En daarom  wilden wij hen graag bedanken met een passend geschenkje!

dsc_1440

Een tijdje geleden volgde ik een Bobbinhood workshop (daarover kan je hier meer lezen) en meteen zette ik deze nieuwe kennis en kunst om tot een onderdeel van mijn bedankjes. Ik drukte met koperverf ‘THNX’ met hartjes en streepjes uit, die ik overigens met de hand heb uitgesneden tijdens de cursus. Dus hier kwam geen Silhouette Cameo of andere snijplotter aan te pas!

dsc_1441

Ik had ook nog een klein restje over van de kussens die momenteel in onze nieuwe zetel pronken. Lees daar hier meer over. Ik blijf dat stofje geweldig mooi en aangenaam voor het budget vinden!

Daarna ging ik mijn grote stapel ritsen rommelen en daar vond ik deze 4 verschillende kleurtjes die perfect zijn voor dit project.

De voering is dan weer een stukje katoen dat overschiet van dit jurkje.

dsc_1442

Eenmaal de zakjes af zijn, vulden we ze met ‘Mercikes’ – chocolade snoepgoed dus- en voor ieder van hen een persoonlijk bedankingsbriefje.

Zo, hopelijk wordt de boodschap een beetje gesmaakt en vinden ze het net zo leuk als ik!

 

Advertenties

Mijn eigen naaikamer!

dsc_1444

Toen we voor het eerst een rondleiding kregen in het huis dat we uiteindelijk gekocht hebben, werden we verliefd op verschillende aspecten van het huis. Waaronder een mooie kamer op het gelijkvloers, achter de keuken. De vorige eigenaar sliep hier, maar voor ons was deze kamer perfect om als bureau te gebruiken voor Het Lief als hij thuis werkt én ik kon er mijn eigen naaihoekje maken. En dat was eigenlijk echt wel een droom die uit kwam!

Voorheen naaide ik altijd aan de keukentafel. Een grote tafel voor 6 personen, waar ik alles aan de kant zette en al mijn naaigerief op uitstalde. Op zich gaat dat wel, maar als je een dagje vrij hebt, moet je alles opruimen rond 17-18u om aan het avondeten te beginnen en na het eten kan je alles weer bij elkaar gaan zoeken om verder te naaien. Daar komt ook nog bij dat het aantal naaispullen zowat explosief gegroeid is afgelopen 2 jaar sinds ik niet meer bij mijn ouders inwoon. Ik heb een hele hoop handige snufjes bijgekocht, mijn stoffenvoorraad is ontploft en ik heb ondertussen een naaimachine én een overlock.

 

dsc_1445

Alle naaispullen lagen dan ook niet samen op één plek in ons klein appartementje. Een deel zat in onze kleerkast in de slaapkamer, een deel in de kelder en de dingen die ik heel weinig gebruikte lagen in de garage. Maar ondertussen ligt alles lekker samen in een geweldig, grote (Ikea-) kast in onze bureau/naaikamer! En zó geweldig vind ik dat! Al moet er nog eens gerommeld worden om alle spullen ordelijk in de kast te krijgen, haha!

We kochten ook zo’n PEG-board om aan de muur te bevestigen boven mijn naaimachine. Hier kan ik mijn (stof-)scharen kwijt, mijn spelden, mijn speldenkussen, spoelen, … Zo handig om de dingen die je vaak gebruikt recht boven je hoofd te hebben hangen!

dsc_1447

Als Het Lief er niet is, kan ik mijn laptop op ‘zijn deel’ van de bureau zetten en heb ik ook altijd de PDF handleiding van een patroon vlakbij. Maar ook de printer en de Silhouette Cameo staan nu binnen handbereik.

Daarbij heb ik ook gemerkt dat ik graag een stoel met veel bewegingsruimte heb om te naaien. Dat stoorde me wel eens in het appartement waar ik op onze stijve eetkamerstoelen naaide. Maar hier koos ik voor een (ikea-)kruk en dat lijkt me tot nu toe de perfecte keuze te zijn!

Hier gaan zeker wel heel wat fijne naai-uurtjes doorgebracht worden!

Schrijnwerker in een ander leven

imhhage-6

Nadat mijn salontafel (lees hier en hier) zo goed gelukt was, had ik de kriebels helemaal te pakken. Iedereen die mijn instagram volgde, zag meteen héél veel foto’s met hout voorbij komen. Ik wilde namelijk een kist in de woonruimte om dekens en kussens in op te bergen. Extra bergruimte dus! Ik deed meteen een heleboel inspiratie op door zowat heel pinterest af te zoeken en toen begon ik aan mijn eigen project.

imaghhhe-1

Eerst rekende ik alle afmetingen uit en liet ik een MDF-plank op maat zagen bij Hubo. Dit was meteen de duurste aankoop van alles wat ik tot nu toe had gekocht! Wat schrok ik van de prijs van zo’n MDF-plank…

Daarna zette ik alles in elkaar met 90° profielen. Oké, ik had hier eigenlijk gewoon alles aan elkaar kunnen vijzen. Beginnersfoutje, maar dat weten we dan ook weeral voor de toekomst!

imagehhh-21

Het hout van de paletten die ik reeds uit elkaar had gehaald, zaagde ik op de afmetingen van de wanden van de kist. Dat deed ik gewoon met een elektrische handzaag.

En ik wilde niet dat je van buitenaf iets van ijzer kon zien, dus lijmde ik planken op het MDF-geraamte. Op zich niet echt ideaal, want nu is het ding echt loodzwaar. Memo voor volgende keer (misschien ooit?): Gewoon het hout aan elkaar zetten zonder zware en dure MDF.

 

imagggge-31

Eigenlijk vond ik de kleur van het hout net goed onbehandeld, maar je kan het zo moeilijk onbehandeld laten staan hé… Dus besloot ik toch te behandelen met een beits die ik nog had staan van een ander project.

imaghhhe-5

Het deksel bestaat uit 4 houten planken van een pallet die aan elkaar zijn vast gezet met ruw vuren latten. Daarna zette ik het deksel met scharnieren (van Action) vast op de kist.

Uiteindelijk vond ik de kleur te fel na het beitsen. Dus zette ik er nog een grey-wash over die ik extra verdunde met water. Nu ben ik echt helemaal tevreden van het resultaat! De grey wash geeft het ook die oude, gebruikte uitstraling én de kleuren passen nu beter bij ons nieuwe interieur.

dsc_1416

dsc_1419

En de kist wordt heel goed gebruikt als opslagplaats voor dekens en kussens! En in de verte zie je ook de salontafel die ik maakte!

dsc_1414

dsc_1417

dsc_1415

Ik ben er helemaal tevreden mee nu!

Ik, hij, jij of zij?

dsc_1423a

Aangezien wij nog maar net verhuisd zijn (lees: eind november 2017) zitten er dit jaar geen zelf gemaakte kerstkaartjes en weinig tot geen zelfgemaakte kerstcadeaus in. Ergens vind ik dat wel jammer, zo’n eigen maaksels zijn altijd nóg fijner om af te geven. Maar ik moet ook zeggen dat het een hele last minder is. Er kruipt zoveel meer tijd en geregel in al die dingen zelf te maken, zeker als je daarnaast ook nog fulltime werkt. Lekker simpel om gewoon naar de winkel te gaan, kerstcadeaus alleen maar te moeten kopen en inpakken!

Maar toch zit ik nu al te denken hoe ik dat goed kan maken. Want misschien verwachten ze wel (weer) een zelfgemaakt cadeau… En ik maak het hele jaar door voornamelijk spullen voor mezelf en af en toe wordt Het Lief wel eens verwend, maar toch kom ik er niet vaak toe om iets te maken of naaien voor een ander. Ergens is naaien voor jezelf het handigst; vaak passen tussen het naaien door én je kent je eigen smaak helemaal. Dus je hoeft niet continue aan een ander te vragen welke biais of paspel hij/zij op zijn mouwen wilt…

Conclusie: 2018 zal er waarschijnlijk hoofdzakelijk weer voor mezelf genaaid worden! En jawel, daar heb ik zeker vrede mee! Eens er ooit kindjes komen, ben ik er helemaal van overtuigd dat elk leuk stofje wel in een kruippakje omgenaaid zal worden!

GVD

naamloos784

En nee, GVD staat niet voor Grote Vriendelijke Dommerik… Godverd***me was namelijk het enige wat ik kon denken toen ik erachter kwam dat ik te ver in mijn stof geknipt had. Natuurlijk was ik weer net iets té vlot bezig en zonder nadenken…

2 Volle uren heb ik nog geprobeerd om het op te lossen op allerlei verschillende manieren… Maar geen enkel “Eureka-moment” haalde me uit mijn overpeinzingen. Die avond ging ik dan ook slapen met hoofd vol naai-problemen.

Dan maar wat stof bij bestellen zeker? Wel zo stom… Want ik kocht deze mooie stof toen Stoffe en Koffe te Schoten toen het daar ‘Stofje van de week’ was en dan was het niet zo duur meer. Ondertussen hebben ze daar het stofje niet meer en al helemaal niet in promo natuurlijk. Na een heuse online-zoektocht heb ik het gelukkig toch nog gevonden bij PiekeWieke… Nu dus geduld tot het geleverd wordt en ik ein-de-lijk die stomme fout kan rechtzetten!

Hebben jullie dit al eens voor gehad? En hoe hard hebben jullie toen gevloekt?