Blogtour: Tamarillo test

dsc_0669

Op de blogmeet in juni zocht Stephanie van jufrouw Kersjes een groep naaisters uit om haar nieuwe patroon, De tamarillo, te testen. Als huidige eigenaar van de webshop van Stoffenmie gaf ze ieder van ons 1 meter tricot naar keuze gratis om ons aan te moedigen. Ze gaat binnenkort overstappen naar Cherry Designs en daar haar patronen verkopen. Dus dacht ik haar een handje te helpen! Ik koos deze mooie tricot uit haar webshop en na de blogmeet kon ik aan de stap! De stof is 100% katoen en ook nog eens biologisch helemaal verantwoord!

tamarillo3

Ik nam keurig mijn maten en ik vond op de maattabel dat ik heel netjes in maat 40 viel. Ik dacht meteen: ‘Hé, eindelijk! Dan moet ik eens een keertje niets aanpassen!’ Maar dat was toch te vroeg gejuicht…

tamarillo6

Het is tevens mijn allereerste PDF-patroon. Overtekenen van het patroon is zoizo niet mijn favoriete onderdeel van het naaien, maar nu keek ik er nu wel helemaal tegenop om het patroon over te tekenen… Uiteindelijk heb ik een paar keer de plakband weer los gepeutert en na een beetje te verschuiven alles weer vastgeplakt tot alles netjes op z’n plaats zat. Pff, wat een werkje! De volgende keer toch maar gewoon weer een patroon uit patroonbladen overtekenen…

tamarillo2

Aanpassingen

– Onder mijn oksel had ik een openstaand ‘gootje’. Ik had dus duidelijk wat stof te veel. Ik nam onder beide oksels 3 cm weg van het voorpand en 3 cm van het voorpand, dat ik liet uitlopen naar mijn taille toe. Ik denk dat mijn boezem weer wat kleiner uitvalt dan de gemiddelde Belgische vrouw? En nog steeds zit de top losser dan ik eigenlijk fijn vind…
– Ik mat zelf mijn halsopening en armopeningen op en ik knipte daar aan de hand van mijn boordstof. Ze gebruiken 25% vermindering voor de boordstof en dat vind ik wat te veel, ik gebruik liever 10%.
– Aan de schouders moest er 1 cm naad nog aangeknipt worden, maar de top zat de los bovenop mijn schouders en mijn décoltéé viel te veel open, dus maakte ik de boordstof aan de hals weer los en ik sneed 1 cm bovenaan af aan het voorpand en aan het achterpand. Nu valt het beter.

 

 

 

De stof is van iets dikkere kwaliteit dan ik eerst had gedacht. Wat ook wel zijn effect heeft op het uiteindelijke resultaat van het topje: het rekt wat minder dan ik oorspronkelijk in gedachten had. En ik zag ook dat de donkerblauwe stof helaas wat wit van de onderste geweven draadjes laat zien wanneer de stof uitgerokken wordt (zie je hierboven op de linker foto). Ik voegde ook nog even mijn eigen label toe in de zijnaad, waar het patroon me nog eventjes fijn aan deed herinneren! Ik was het bijna vergeten. 🙂

tamarillo7

Met of zonder zakje?

Ik was eerst van plan om de Tamarillo met het zakje te maken en ik dacht op een avond om alvast het simpelste in elkaar te zetten: de top zelf. En daarna wilde ik eigenlijk pas het zakje inzetten, omdat ik eerst wilde zien hoe het topje zonder zakje eruit zou zien. Dus begon ik vlotjes op een avond aan het knippen en het naaien (het overtekenen had ik reeds een avond eerder gedaan), maar met alle bovenstaande aanpassingen die ik moest doen, was ik wel eventjes zoet. Ik moest meermaals opmeten en mijn tornmesje bovenhalen. Dus is het maar een versie zonder zakje geworden, ik was gewoon al blij dat ik iets ‘af’ had om te tonen! Misschien dat het zakje ooit, een keertje later, nog wel eens volgt.

 

 

 

Mijn bevindingen over het patroon:

– De uitleg is heel duidelijk, zeker met de foto’s, waardig voor een beginner!
– Door gebrek aan ervaring met PDF-patronen, vond ik het overtekenen van het patroon wel het moeilijkste onderdeel. Met die hoeknummers waar ik nog nooit gehoord van had…
– Het patroon is niet echt geschikt voor mijn figuur, al wil ik volgende keer nog eerst wel eens proberen om een maatje kleiner te maken.

tamarillo5

Wat vind ik nu zelf van mijn resultaat?

– Vanwege de stijvere stof, vind ik dat het aan mijn hals niet helemaal goed zit. Mijn boordstof is ook veel soepeler dan mijn tricot-stofje, waardoor de boordstof niet alles kan strak trekken, helaas.
– Ik wil echt ooit eens de versie maken met het buikzakje. Maar het mocht momenteel eventjes niet wezen.
– Het topje is een mooie toevoeging aan mijn kleerkast, en zal zeker gedragen worden!

Neem ook zeker eens een kijkje voor het resultaat van andere bloggers!

Sponsoring:

Zomer Marlon

dsc_0614

Het Marlon-patroon van La Maison Victor is al meerdere malen gebruikt voor T-shirts voor Het Lief. Het past perfect en ik naai nu vlotjes een shirt in elkaar op een uurtje tijd. Ik steek nog het meeste tijd in het vinden van een leuke opdruk! Nu kwam van hem de vraag om eens een luchtiger stofje te gebruiken dan tricot. Maar dat was toch een moeilijke zoektocht!

dsc_0615

In de stoffenverkoop in Kapellen vond ik dan een stofje dat aanvoelt als katoen, maar waar toch wel wat stretch in zat. Nu nog te zien of dat goed is als ‘zomer-shirt’ voor Het Lief…

dsc_0616

De opdruk voor een wit shirt vond ik wat moeilijker. Ik wilde niet zomaar gewoon weer flex doen en ik bedacht me dat ik nog printpare flexfolie had liggen! Gewoon, een keertje meegenomen uit de Action, uit curiositeit. Ik zocht mezelf een afbeelding op freepik van deze artiest en ik ging ermee aan de slag in GIMP. Dat is de gratis concurrent van Photoshop. Het werkt iets moeilijker, maar ondertussen heb ik het al best goed onder de knie. Ik gooide er wat leuke effecten op, waardoor het wat waziger werd. Ik koos de afbeelding vanwege de leuke kleuren en het contrast met het wit van het shirt.

dsc_0617

“Come with me now” is het zinnetje van een refrein van een liedje dat al een tijdje in mijn hoofd hangt. Dus koos ik een kleurtje uit van het kleurenpalet van de foto en koos ik het lettertype ‘Tulip’. Even printen, laten drogen en opstrijken! Ik vind het resultaat wel fijn! De foto had iets groter mogen zijn, maar mijn A4-velletje was nu eenmaal niet groter dan dit…

dsc_0618

Dit was de printbare flexfolie van Action!

Zo, ik ben tevreden! Nu nog zien of het zomerachtig genoeg is voor Het Lief…

Dé vraag

19397734_10154901027669480_576060205_n

Ondertussen zijn Het Lief en ik al 7 (!) jaar samen. Wat ooit begon als een prille romance tussen 2 vrienden in het laatste jaar van het middelbaar is ondertussen uitgegroeid tot een prachtige relatie, waarin ik hem nog altijd beschouw als mijn beste vriend en zelfs een beetje mijn ‘soulmate’.

Er vonden al een aantal trouwerijen plaats bij neven en nichten, wat ons toch aan het denken zette: hoe zouden wij het willen, wat vinden wij leuk, etc… Al meerdere malen werd erover gepraat, maar er waren nog geen concrete plannen. Niemand die ervan verschiet, een huwelijksaanzoek zat er wel aan te komen! Maar nu zullen jullie wel benieuwd zijn hoe het gebeurt is!

Dus toen we romantisch met ons tweetjes op stap gingen om onze 7 jaar samen te vieren, had hij de ring goed verstopt. We gingen namelijk kajakken in de Ardennen. Hemels met dit weer, alweer lang geleden voor ons en ideaal om samen te doen! Dus pakten we onze ton in met eten, drinken, gsm’s en … een reserve paar sokken! Dat vond ik toch wel wat raar, maar ik dacht: ‘laat hem maar doen, die heeft straks zoizo natte voeten’. Na een tijdje te kajakken, gingen we aan de kant voor de lunch. Tussen de brandnetels spreiden wij ons strandlaken uit en haalden we onze sandwiches boven. Tot ik merkte dat hij eigenlijk niet zoveel honger had. Hij haalde zijn paar sokken boven en een brief. Met een mooi gedicht vertelde hij wat hij voor me voelt en ging op zijn knie zitten. De sokken onthulden een mooi doosje en daarin nog een mooiere ring. Natuurlijk moest ik hierop ‘Ja’ zeggen, met een traantje in de ogen!

Daarna werd er natuurlijk wat afgeknuffeld en gekust (we hielden het wel proper langs de kant van de Ourthe)! En werd de kajaktocht verder gezet met veel emoties en dromen. Wij zijn zowat de eerste die verloofd zijn in onze vriendenkring, maar we zijn al lang genoeg samen en we hebben al heel wat watertjes samen doorzwommen. Dus hop met deze nieuwe uitdaging!

En ik wil deze uitdaging nog wat groter maken, want ik wil namelijk mijn jurk zelf naaien! Concrete plannen zijn er nog niet, daar hou ik jullie wel subtiel van op de hoogte, maar Het Lief leest deze blog af en toe ook, dus zal er niet te veel onthult worden voor de grote dag! Die overigens nog wel een tijdje kan uitblijven, want ik heb gehoord dat de trouwzaal een hele tijd op voorhand geboekt moet worden!

Dus ja, grote plannen hier! Maar ik zie het helemaal zitten, zolang het maar met Het Lief is!

19274772_10154899623454480_8149156210195348035_n

Ship ahoi

dsc_0621

Een streepjes T-shirt voor mezelf stond al enige tijd op de planning. Het doet me altijd een beetje denken aan een matroos, haha! Ik zag meerdere leuke modellen en strepen in winkels hangen, maar ik bleef volharden en wilde het echt zelf naaien. Ik vond op het eerste zicht enkel dure stoffen met streepjes (bv bij Veritas) en die waren nog niet eens naar mijn goesting. Uiteindelijk vond ik bij allinvent in Kapellen dan toch mijn goesting en voor een schappelijk prijsje dan nog! (9€/m)

dsc_0562

Voor patroon twijfelde ik nog een tijdje tussen een Odette van La Maison Victor en een patroon uit Burda dat al meerdere keren gemaakt werd én telkens ook erg goed beviel. Daardoor koos ik dus voor de laatste optie en haalde dit gewaardeerd patroontje boven. Het valt me nu plots op dat ik deze eerdere versies van dit patroon vergeten te posten ben! Eventjes dus een herinnering voor mezelf voor later instellen en dan volgt die hier nog!

dsc_0564

Ik maakte nu de kortere versie, want de lange versie valt tot over mijn kont en is bijna een jurkje. Ook de mouwen werden ingekort, want ik wilde eerder een T-shirtje. En ik kon voor het eerst aan de slag met mijn overlock! Zo fijn! Er gaat zeker wat meer tricot van onder mijn naaimachine uit rollen met die nieuwe aanwinst hier in huis. En het is zo prachtig afgewerkt vanbinnen…

dsc_0626

Zo’n streepjes-shirt combineert toch zo goed met zoveel… Ik draag het zowel met mijn lange maxi-rok, als met mijn kortere A-lijn rok en al zeker met mijn salopette! Ik voel me plots ineens een beetje een fashion-queen, maar dan home made.

dsc_0575

De ronde hals en de mouwinzetten waren net iets moeilijker met de overlock, maar al bij al gelukkig geen gaatjes in de stof gesneden. Op dik anderhalf uur zat het helemaal in elkaar. Tricot naait nu eenmaal ook zoveel sneller dan katoen… Ik voel dat er nog wel wat meer tricot projecten gaan volgen!

 

Lijstjesmadam

dsc_0619

Overlaatst las ik een artikel over lijstjesmensen en anti-lijstjesmensen. Wel, ik behoord duidelijk tot de allereerste categorie! Ik kan wel overal lijstjes voor opstellen! Ik kan het me bijna niet voorstellen dat er mensen zonder lijstjes door het leven gaan…

Lijstjes opstellen geeft me rust: ik kan er zeker van zijn dat ik het niet zal vergeten als ik ga slapen, want het staat zwart op wit op papier! Ik kan het dan loslaten en er zeker van zijn dat ik morgen een mooi overzicht heb van wat ik nog allemaal moet/wil doen en zo zelfs een efficiëntere indeling van de dag kan maken.

Maar die lijstjes zijn niet alles. Zo moet het gezond blijven! Je mag niet gek worden als je eens iets niet van je lijstje hebt kunnen schrappen of als je lijstje niet volledig af geraakt is. Gelukkig heb ik daar nog niet al te veel last van gehad. Die lijstjes zijn om dingen te onthouden, maar het is geen verplichting om het helemaal af te werken!

Anti-lijstjesmensen zouden gek worden van zo’n oplijsting van dingen die allemaal moeten gebeuren en ze laten het liever los lopen. Dat zal ook altijd wel in orde komen, maar ik heb dan het gevoel dat ik rondloop als een kip zonder kop. Niets voor mij dus!

Ik maak steeds een lijstje voor vanalles: het huishouden, sociale gebeurtenissen en zelfs van alle projecten die ik nog wil afwerken (naaien, schilderen, knutselen, etc). Ik heb lijstjes voor in de week en ik heb er voor in het weekend. Als ik boodschappen ga doen, maak ik gek genoeg de helft van de tijd géén lijstje. Het zit allemaal in mijn hoofd wat ik nog nodig heb en ik loop gewoon alle gangen door van de winkel…

Zijn er hier nog lijstjesmensen? Of misschien wel anti-lijstjesmensen? 😉