Lief gestrikt

dsc_0536

Onlangs vond Het Lief zijn outfit voor de trouw van een nicht niet helemaal ‘af’. Of ik niet snel nog even een strikje kon naaien? Dus hop, de stoffenvoorraad werd boven gehaald – al goed dat die doos zo goed gevuld is, zo was er veel keuze- naaischaar bovenhalen en die benen onder de naaimachine steken. Op zich zit zo’n strik lekker snel in elkaar. Op een dik half uurtje is het geflikt. Het duurt nog het langste om de juiste vlieseline te vinden in de kast en deze erop te strijken (en die ellendige strijkplank uit de kast te halen…)

dsc_0537

Het begon met een zwart strikje, maar al snel volgde er een groene variant en vandaag rolde ook het grijze stippel exemplaar. Van alle restjes katoen die ik nog in de kast heb liggen, wil ik best wel strikjes maken! Je hebt dan ook maar een héél klein lapje stof ervoor nodig. Nu ga ik al helemaal geen restjes meer durven weggooien…

Ik merkte wel al op dat een iets dikkere katoen een mooier strikje oplevert dan een dunne katoen… Waardoor mijn blauwe strikje niet zo goed gelukt is, vind ik.

dsc_0540

Op zich weet ik niet of ze veel gedragen gaan worden… Zo vaak doet hij nou ook weer niet een hemd aan en ik denk dat enkel het zwarte exemplaar er nog mee door kan in zijn hoofd. Hij houdt niet zo van die gekke dingetjes en veel kleurtjes. Hij houdt het liever wat simpel.

dsc_0538

Achteraan sloot ik de strikjes met een kamsnap. Het zijn dus gemakkelijke aan-en-uit strikjes, hij moet ze niet helemaal zelf opknopen, want dan komt er niets meer van in huis. Ik heb steeds kamsnaps liggen in mijn voorraad. Altijd handig!

dsc_0541

Nog snel een vormpje uit karton gesneden zodat ze netjes gestapeld kunnen worden. Anders liggen ze maar ergens te slingeren in huis, dat zie ik zo al gebeuren.

Volgende keer wil ik eens dubbele strikjes proberen! Maar dat gaat niets zijn voor Het Lief… Haha.

Favoriete naaigerief

tornmesje20110r

Je hebt zo van die hulpjes die je steevast nodig hebt, elke keer als je naait en even goed zijn er een hele hoop hulpmiddelen die je wel ergens liggen hebt, maar die je nooit gebruikt. Zo is een vingerhoedje absoluut nutteloos voor mij. Zo’n lomp geval, het lijkt me niet echt bruikbaar tijdens het naaien.

Maar een tornmesje daarentegen, dat heb ik telkens weer nodig! Om mijn foutjes recht te zetten en eindjes draad snel af te snijden als ik mijn schaar niet bij de hand heb. Maar het is zo’n klein dingetjes dat ik het vaker kwijt ben dan ik zou willen. Ondertussen heb ik er al 3 en allemaal in opvallende kleurtjes: geel, rood en blauw, en toch verdwijnen ze hier altijd in een zwart gat.

kleermakerskrijt20420kleuren20in20plastic20doosje

Kleermakerskrijt is nog zoiets dat niet aan mij besteed is. Te veel werk. Als het echt nodig is om een neep af te tekenen, dan haal ik mijn dierbare, oude zeepje wel weer boven! Zo’n afgewassen stuk zeep is ook nog fijn voor de portemonnee!

mundial-stofschaar-serra-sharp

Zo’n rolmesje en een mat om stof te snijden, staat nog op mijn verlanglijstje. Maar zolang moet ik het dus doen met mijn ouderwetse naaischaar! En ze is opnieuw vlijmscherp nadat de schoenmaker ze nog eens geslepen heeft. 😉

rolmeter-blauw-1024x1024

Ik heb natuurlijk ook wel zo’n oude lintmeter, maar ik werk liever met een rolmeter. Ik heb een paar fijne, kleine modellen en die gebruik ik veel liever dan die onhandige lintmeter…

 

Bron:

https://www.fourniturenhuis.nl/

https://www.scharenpunt.nl

https://sewweb.com

 

 

Cadeau voor trouwers

dsc_0480

Oh heuglijk nieuws! Een trouwerij! En wij waren uitgenodigd om mee te vieren met het nieuwe paar. En natuurlijk moest daar een passend cadeau voor gevonden worden. Aangezien het paar in het buitenland woont en slechts voor enkele weken weer in België verblijft en daarna weer vertrekt, moeten de cadeaus wel gemakkelijk mee te nemen zijn.

dsc_0477

Ze wilden een mooie huwelijksreis maken,  dus is een mooi centje wel welkom. Maar gewoon wat geld storten op een rekening of in een enveloppe steken en overhandigen is zo saai als wat. Dus, gingen we op zoek naar een mooier en creatiever idee! Ik kocht een leuke weckpot bij Casa en ging aan de slag om hun namen, trouwdatum en een persoonlijke boodschap erop te etsen. Ik vind het goed geslaagd! Daarna kunnen ze altijd de pot vullen met leuk gekleurd zand, rijst of gewoon als opslagpot gebruiken voor bloem of cornflakes!

dsc_0470

Ik ruilde het geld dat we wilden geven in voor een hele hoop 5 euro briefjes en ik ging aan de slag met deze leuke link om ze leuk te vouwen als hartjes. Daarna tekende ik deze hartjes over op cardstock-papier en knipde deze uit om als leuke afwisseling mee in de pot te steken.

dc1

Lekker door elkaar rommelen en TADAAAA! Ik vind het wel een leuk en vooral persoonlijk cadeautje aan het nieuwe paar.

dsc_0471

Er werden wel een hele hoop 5 eurobriefjes gevouwen…

dsc_0481

Omgaan met drukte

verboden-stad-beijing-2-450x299

Af en toe kan het wel eens enorm druk zijn op het werk. Als er eens een verlengd weekend is, dan staat iedereen op zaterdag bij ons voor de deur aangezien er veel apotheken op zaterdag dan gesloten zijn. Daar komt dan meestal nog bij dat mensen niet graag wachten, van ver weg komen, of er al een lastig doktersbezoek op hebben zitten. Wat maakt dat de mensen hun vriendelijkheid ergens onderweg zijn verloren op het moment dat de patiënt voor je neus staat. Voeg dat toe aan een immense hoeveelheid patiënten, die allemaal ongeduldig zijn, en denk nog even aan speciale medicatie die niet dagelijks voor komt en je bent de kluts even kwijt. Je wilt iedere patiënt voorzien van de beste oplossing voor zijn probleem en een duidelijke uitleg bij zijn/haar medicatie. Maar af en toe luistert er gewoon niemand naar jou, terwijl je zo’n moeite doet. Net alsof je onzichtbaar bent.

En na zo’n dag merk ik dat ik meer dan een weekend (zondag en maandag dan) nodig heb om te herstellen. Ik zie een hele nacht alle gezichten weer opnieuw van de patiënten die ik geholpen heb en af en toe denk ik wel eens: ‘oh, ik had die vraag beter nog extra kunnen stellen om die patiënt beter te helpen’. En soms is dat best lastig om los te laten, want je hebt toch best wat verantwoordelijkheden bij je job als apotheker.

En dan heb ik soms een hele week lang bijna geen energie en dan heb ik het soms een week lang moeilijk met nieuwe patiënten te helpen. Je hebt gewoon meer dan genoeg gezichten gezien op één dag en dan is elk nieuw gezicht er eigenlijk te veel aan. Je hebt nood aan rust. Maar toch merk je dat een avondje in de zetel eigenlijk niet helpt. Net zomin als een avondje met vrienden uit gaan. Iets doen wat je graag doet (in mijn geval naaien, hardlopen, met mijn vriend wat doen of koken) helpt wel ietsje, maar je moet er eerst de energie voor op brengen omdat je je ook zo leeg gezogen voelt en in het weekend moeten er nu eenmaal ook nog andere dingen gebeuren zoals het huishouden…

Ach, we slagen ons er steeds wel weer door. Ik denk dat ik mezelf wel altijd beter leer kennen. Maar ergens heb ik ook schrik dat op een gegeven moment er toch wel een grens gepasseerd gaat worden… Nou ja, op tijd op de rem gaan staan als het zover komt.

 

Bron foto: chinablog.nl