Twinning feathers

dsc-4318a

T-shirts kan je nooit tekort hebben hé. Onder dat motto ging ik nog eens aan de slag met deze leuke veertjes tricot. Ik tekende deze keer vanuit het Valentina T-shirt van La Maison Victor zelf een T-shirt patroon dat aan al mijn eisen voldoet: een ronde hals, lang genoeg onderaan, niet té lange mouwen en vrij aansluitend aan de taille. Dit aangepaste patroontje zal binnenkort nog wel eens meer van onder mijn naaimachine uit rollen…

dsc-4322a-1

Het is dan ook super basic en er valt weinig over te vertellen. Alleen misschien dat mijn tweelingnaald onderaan de zoom niet echt mee wilde en dat de zoom een beetje rimpelt. Ik had nochtans alle instelling op mijn machine juist staan voor tricot en ik gebruikte een tweelingnaald… Ach ja, het stoort me niet echt.

dsc-4329-1

Wat een mooi stofje hé?

dsc-4324a-1

Gelukkig had ik nog net genoeg over om er ook nog een matchend rompertje in maatje 62 van te maken! Zo kan ik twinnen met mijn toekomstig neefje of nichtje. Dat blauw/groen is ook nogal gender neutraal, dus vind ik het heel geslaagd!

dsc-4328

Zo schattig toch hé!

 

Advertenties

My Fenna

DSC-4325

Een warme, modieuze trui kan je altijd wel gebruiken. Dus werd het eens tijd dat ik werk maakte van de Fenna trui. Ik had deze al langer op het oog, maar ik had niet meteen een leuk idee voor een kleurencombinatie. Tot ik bij toeval van een vriendin deze mooie okergele sweaterstof overkocht en ik stuitte op een vrij groot restje bordeaux sweaterstof, die ik ooit gebruikt heb voor een Henry hoody voor hem.

Gooi daar nog een mini restje witte sweaterstof bij, haal de Bobbinhood set boven en druk met koperkleurige verf dan nog een luipaardprint op de okergele stof en mijn droomcombinatie werd tot leven gewekt!

DSC-4306

Al die V’tjes naaien neemt natuurlijk veel tijd in beslag. En het ging niet altijd van de eerste keer van een leien dakje. Om die V’tjes mooi te krijgen, heb ik dus wel meer dan eens moeten lostornen. Maar al bij al zijn ze vrij goed gelukt. Het achterpand is er wel nog nét een tikkeltje mooier uitgekomen dan het voorpand…

DSC-4304

Helaas vind ik het patroon véél te kort uitvallen. Ik had het op voorhand wel gedacht, maar ik ben vergeten om er 5 cm extra lengte aan te knippen. Maar dat hadden er gemakkelijk wel 10 mogen zijn. Wie voelt zich nu comfortabel met zo’n korte trui? Dus heb ik er maar een extra brede strook boordstof aan genaaid onderaan.

Binnenin heb ik alles afgewerkt met de overlock, maar om de strepen netjes te krijgen, deed ik het precieze naaiwerk toch maar met mijn gewone naaimachine.

DSC-4327

Mijn naden zijn nagenoeg bijna perfect! Dat is niet zo simpel met de schuine randen van de mouwen, maar ik ben blij met het resultaat.

Met het beleg ben ik iets minder blij. Het komt telkens piepen bij mijn hals. Ik heb geprobeerd om het blind vast te naaien, maar dan zie je dat langs buiten omdat de stof gaat ‘trekken’. En als ik het alleen vast zet op de schouders, flapt het dus af en toe naar buiten in het midden. Nu ja, als je dit vervangt door een boordje in boordstof is dat zo opgelost natuurlijk, maar dan moet je al de juiste kleur exact vinden (niet zo simpel met dit mosterdgeel) én dan heb je een andere boord dan aan de mouwen of aan de heupen, en dat is toch ook maar gek…

DSC-4311

Op de mouwen vind ik de trui nogal krap, eerlijk gezegd. De vele naden zijn heel aanwezig tegen mijn huid en op zich heeft mijn schouders zoizo al niet veel ruimte. Dus als ik mijn arm omhoog doe, om iets van het bovenste schap te pakken op het werk, dan knelt dat wat en komt mijn trui ook onderaan nogal omhoog. Dat vind ik wel iets minder aangenaam.

DSC-4298

Deze mooie Fenna trui vind ik een fijne toevoeging aan mijn garderobe. Maar de volgende keer dat ik dit patroon gebruik zal ik er wel een aantal veranderingen aan toebrengen: schouders ruimer maken, onderaan verlengen en eens kijken hoe het beleg anders gemaakt kan worden…

 

My 9 plans for 2019

thumbnail-Image

2019 is misschien wel hét grootste naai-jaar voor mij.. Want wij gaan trouwen dit jaar en ik naai mijn eigen jurk helemaal zelf. Dus dat is écht wel het grote focuspunt dit jaar. En als er daardoor andere naaiplannen sneuvelen dit jaar, is dat helemaal niet erg. Zolang die jurk maar tóp is!

Maar naast mijn eigen trouwjurk, zullen er nog meer projecten voor die dag van mijn naaimachine rollen. Zo wil ik ook de jurken voor de bruidsmeisjes/bloemenmeisjes zelf naaien. Aangezien deze 2 superschattige meisjes nog in de groei zijn, zal dit project toch moeten wachten tot een maand of 2 voor de trouw, zodat ze niet al uit de jurken gegroeid zijn voor dé grote dag natuurlijk. En zo’n jurken last minute pas naaien is niet zo fijn, maar ik verwacht hier niet al te veel problemen mee…

Daarnaast zou ik ook graag een witte klassevolle jumpsuit willen naaien voor mezelf. Wanneer de grote trouwjurk misschien wat te onhandig of zwaar wordt om te dansen, kan ik me dan snel gaan omkleden naar een mooie witte jumpsuit die er nog heel erg ‘bruid’ uit ziet. Qua patroon heb ik hier nog niets leuks voor gevonden, dus ben ik nog op zoek. Misschien dat ik 2 patronen ga combineren… Ik wil iets wijdere pijpen voor de broek, een tailleband, een V-hals (niet te diep) vooraan en ook achteraan wil ik iets speciaals of iets diepers. Maar daar ben ik dus nog niet helemaal uit.

Verder staan er nog een paar selfish sewing projects op de planning, maar die zijn uiteraard véél minder belangrijk dan de jurk en alle andere naaisels voor de trouw… Ik dacht aan een aantal patronen van la maison victor: de bloom sweater, de Genova jurk, de jessica blouse en bruna blouse (hopelijk deze keer beter…).

Daarnaast ben ik in september aan een salopette-short begonnen, maar toen was het al niet meer zo’n geweldig weer en heb ik die aan de kant geschoven. Zo’n zomers kledingstuk naaien als de temperaturen dalen, plots had ik er geen zin meer in. Dus die moet ik dringend af maken.

Ook dat nieuwe baby’tje in de familie mag nog verwend worden. Ondertussen zijn er al genoeg Bo-rompertjes genaaid denk ik zo, dus tijd voor Oliver broekjes! En misschien bijpassende mutsjes? Daar moet ik eens over nadenken.

 

Zo, wat zijn jullie plannen voor 2019? Beloofd het ook zo’n spannend jaar te worden voor jullie?

Sewing for a baby

DSC-4258

Nee hoor, ik ben niet zwanger! Maar mijn schoonzus is aan kindjes begonnen! Ondertussen begint haar buikje al mooi op te bollen en komt het ook steeds dichterbij. Natuurlijk maakte dat de keuze voor kerstcadeautjes lekker simpel. En ging ik snel aan de slag met het Bo rompertje uit La Maison Victor. Ik maakte enkele malen een maatje 56, en ook maar meteen een paar keer een maatje 62. Want als hij/zij de aard naar zijn/haar vader heeft, dan zou het wel eens een groot baby’tje kunnen worden.

DSC-4259

Aangezien ze uitgerekend is voor eind mei, dacht ik maar om de lange mouwen aan de rompertjes maar achterwege te laten.

De stofjes zijn een verzameling van verschillende plaatsen. De donkere stof, met viking-print, en de blauwe cactusstof komen van de Veritas, de andere stofjes had ik ingeslagen bij Black Friday bij de Stoffenschuur. Het stofje met de krabbetjes was een piepklein restje dat ik nog overgekocht heb van een vriendin die naait en wat opgeruimd had. Gelukkig kon ik dat piepkleine restje nog nét gebruiken voor een voorpandje van een T-shirt en combineerde ik dat met rode mouwen en een blauw achterpand.

DSC-4260

Zo leuk om te frullen aan zo’n kleine kleertjes! En leuk om zo wat te liggen combineren met felle kleuren boorstof. Zo’n rompertje is ook ‘maar’ 1,5uur naaien ongeveer, dus dat kan ik zo nog eens snel ergens tussendoor nemen.

DSC-4263

Eens dat pakje gevuld is met ‘baby’ gaat dat zoooo schattig zijn! Wij kijken er alvast naar uit!

2019 in zicht!

DSC_3911

Ik wil er even bij blijven stilstaan. 2018 heeft me veel harder aangegrepen dan andere jaren. 2018, wat een jaar… Wat een zwaar jaar.

Begin 2018 besloot ik van job te veranderen. Nog altijd dezelfde inhoud, maar bij een ander bedrijf. Dus in mei mocht ik aan de slag in dat nieuwe bedrijf. Ik begon met volle moed, met goesting en het was vooral ook praktischer, want dit bedrijf was enorm dichtbij huis. Maar het werd helaas niet wat ik gedacht had of gehoopt had. Het bleek zelfs een enorme (persoonlijke) strijd te worden. Ik haalde er een stresscoach/loopbaanbegeleider bij en dat heeft me enorm geholpen. Maar ik moest zelf de knoop doorhakken. En na 6 maanden heb ik dan uiteindelijk besloten dat dat bedrijf écht niet bij mij paste en dat ik er mijn ‘ding’ niet kon doen.

DSC_3793

En dat hele geheel heeft 2018 tot een heel zwaar en moeilijk jaar gemaakt voor mij. Maar ik weet dat er een moment gaat komen dat ik er dankbaar voor ga zijn dat dit allemaal gebeurt is. Omdat ik er zeker van ben dat ik mezelf beter heb leren kennen hier en dat ik mijn grenzen nu beter kan aangeven. En misschien vooral omdat ik nu echt weet wat er voor mij belangrijk is in mijn job en in mijn leven. Het klinkt dus allemaal als heel zware kost en ik ben nog altijd aan het herstellen van die donkere periode. Want ik heb diep gezeten, heel diep. Maar daar weten alleen mijn naaste familie en vrienden alles van.

DSC_3866

En ik begin nu al te merken dat ik weer meer plezier uit kleine dingen haal. En dat de wereld mooi kan zijn en niet alleen een duistere plek is. Zodat die schouders niet alleen maar gespannen staan van de stress en dat die tranen niet zomaar meer opwellen als er iemand vraagt hoe het met me gaat. Ik kom eruit geklommen, het is nog niet helemaal in orde, maar ik weet dat ik dat binnenkort wél ga zijn.

Ik ben dus sinds de tweede week van december aan de slag op een nieuwe job. Het is nog maar heel recent dus, maar nu al voelt dit beter aan. No stress, aangename mensen. Helemaal wat ik nodig heb. En hierdoor zie ik 2019 terug rooskleurig in.

DSC_3834

Gelukkig was er ook nog goed nieuws in 2018! Zo trouwde mijn schoonzus en kondigde ze recent aan dat ze een kindje mogen verwachten! Superleuk nieuws natuurlijk en in 2019 mogen we de nieuwe spruit verwelkomen. Hier volgen binnenkort dan ook nog enkele naaisels voor het nieuwe nichtje/neefje!

Door dat hele gedoe met de job, heb ik amper de hete zomer van 2018 bewust meegemaakt. En ik heb ook niet echt genoten van onze mooie vakanties van 2018. Maar ik zat toen met mijn hoofd en gevoelens ergens helemaal anders. Maar ik weet dat het goed komt. En dat is voor nu voldoende. Want het gaat elke dag weer een beetje beter met me.

Gelukkig 2019 aan iedereen!

 

Foto’s; van onze reis door Ijsland